20 μαθήματα από τα κατοικίδια.

1. Μην κάνετε πολλά πράγματα ταυτόχρονα
Όταν οι σκύλοι έχουν να κάνουν κάποια δουλειά της δίνουν την αμέριστη προσοχή τους. Φαίνεται ότι και οι άνθρωποι θα έπρεπε να κάνουν το ίδιο. Ερευνητές του Stanford υποστηρίζουν ότι η προσοχή και η μνήμη χωλαίνουν σε εκείνους που προσπαθούν να αποδώσουν γρήγορα στην εργασία τους κάνοντας πολλά πράγματα ταυτόχρονα, σε σύγκριση με εκείνους που επικεντρώνονται σε ένα πράγμα κάθε φορά. Άλλες έρευνες δείχνουν ότι η υπάλληλοι τελικά χάνουν χρόνο όταν ασχολούνται με πολλά πράγματα ταυτόχρονα.



2. Πάρτε έναν υπνάκο
Ποτέ δε θα δείτε το κατοικίδιό σας να βγάζει όλη τη μέρα από το πρωί μέχρι το σούρουπο χωρίς να...

Είπε κάποτε ένας σοφός.

Το ανθρώπινο σώμα, αυτός ο άγνωστος.

Λίγο ή πολύ όλοι μας γνωρίζουμε τις βασικές λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος, ωστόσο, είμαστε τόσο περίπλοκοι οργανισμοί που υπάρχουν αρκετά ενδιαφέροντα δεδομένα που παραμένουν αξιοθαύμαστα.

Ιδού μερικές άγνωστες και αξιοπερίεργες λειτουργίες:

. Τα αποτυπώματα των δακτύλων των ποδιών μας είναι το ίδιο μοναδικά όπως εκείνα των χεριών.

. Όταν κοιμόμαστε δεν έχουμε όσφρηση.

Κρατώντας τα χαμένα.

Οποιος έχει προσπαθήσει να αδυνατίσει ξέρει πάρα πολύ καλά πόσο εύκολο είναι να επιστρέψουν τα χαμένα κιλά. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι που τα καταφέρνουν.
Μερικές χιλιάδες από αυτούς τους επιτυχημένους ανθρώπους συμμετέχουν σε ένα μεγάλο αμερικανικό ερευνητικό πρόγραμμα, το οποίο καταγράφει τι πέτυχαν, πώς το πέτυχαν και πώς συνεχίζουν. Τιτλοφορείται National Weight Control Registry και άρχισε το 1993 από τον δρα Τζέιμς Ο. Χιλ, καθηγητή Ιατρικής και διευθυντή του Κέντρου Ερευνας Παχυσαρκίας Διατροφής (NORC) στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο.
Συναντήσαμε τον δρα Χιλ την περασμένη εβδομάδα στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Παχυσαρκίας – και μας αποκάλυψε τα μυστικά τους.
Πόσοι άνθρωποι συμμετέχουν στο πρόγραμμα;
Αυτή τη στιγμή είναι περίπου 10.000. Η μέση ηλικία τους είναι τα 45 χρόνια και οι επτά στους δέκα είναι γυναίκες. Ο μέσος όρος του βάρους που έχουν χάσει είναι σχεδόν 35 κιλά, τα οποία έχουν κρατήσει επί επτάμισι χρόνια κατά μέσον όρο.

Εχουμε όμως αρκετούς οι οποίοι έχουν χάσει πάνω από 50 κιλά, καθώς και ανθρώπους που αδυνάτισαν πριν από δύο ή τρεις δεκαετίες και δεν ξαναπάχυναν.
Πώς αδυνάτισαν;
Δεν υπάρχουν ομοιότητες στον τρόπο με τον οποίο έχασαν βάρος, καθώς βασίσθηκαν σε κάθε είδους δίαιτες: με λίγα λιπαρά, με λίγους υδατάνθρακες, ισορροπημένες, δίαιτες της μόδας, δίαιτες-αστραπή... 

Αυξέντιος Καλαγκός

O γιατρός των φτωχών παιδιών

Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους.

Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα.

Ο Έλληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών».
Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.
Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Έλληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.

«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας σε συνέντευξη.

Οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του.
Όταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση.
Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».

«Πιστεύω στον Θεό»
Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».
Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».
Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Άλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».

Δυσκολίες.

Έρχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη.
Ένα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Όταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της.
Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.
Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.

Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι "υπεράνω των δυνάμεών μου", όμως ποτέ δεν λυγίζω.
Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».

Η ευτυχία της προσφοράς.
Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».

Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους.
Όμως, ο Αυξέντιος Καλαγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο.

Έχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.

Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν.

Ασπίδα για τον καρκίνο

 

Μια ασπιρίνη την ημέρα μειώνει θεαματικά τις πιθανότητες εκδήλωσης της νόσου!

Η καθημερινή λήψη ασπιρίνης μπορεί να μειώσει σε σημαντικό βαθμό τον κίνδυνο εκδήλωσης διαφόρων τύπων καρκίνου και παράλληλα να ανακόψει τις μεταστάσεις έως και κατά 50%, σύμφωνα με επιστήμονες.

Η διαπίστωση αυτή που προκύπτει από δύο καινούργιες έρευνες που δημοσιεύτηκαν την περασμένη Τρίτη, ενισχύει τις υπάρχουσες ενδείξεις ότι το συγκεκριμένο σκεύασμα, που είναι φθηνό και τόσο διαδεδομένο, μπορεί ν' αποτελεί ένα πανίσχυρο όπλο κατά του καρκίνου.

Οι δύο έρευνες διενεργήθηκαν από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης με επικεφαλής τον καθηγητή Κλινικής Νευρολογίας, Πίτερ Ρόθγουελ, και δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «The Lancet».

Στην πρώτη περίπτωση, οι ερευνητές ανέλυσαν έναν μεγάλο όγκο ιατρικών δεδομένων που αφορούσαν δεκάδες χιλιάδες άντρες και γυναίκες και τα οποία λαμβάνονταν επί πολλά χρόνια. Διαπίστωσαν ότι στους ανθρώπους που έπαιρναν ασπιρίνη σε καθημερινή βάση επί τρία χρόνια ο κίνδυνος ν' αναπτύξουν καρκίνο είχε μειωθεί κατά 25% συγκριτικά με άλλους ανθρώπους που δεν λάμβαναν το συγκεκριμένο φάρμακο.

Μετά την πάροδο πέντε ετών, ο κίνδυνος θανάτου από καρκίνο είχε μειωθεί κατά 37% μεταξύ εκείνων που έπαιρναν ασπιρίνη.

ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. Στο πλαίσιο της δεύτερης μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν τα αποτελέσματα πέντε μεγάλων ερευνών που είχαν γίνει στη Βρετανία και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η λήψη ασπιρίνης μείωνε τον κίνδυνο μεταστάσεων συγκεκριμένων τύπων καρκίνου.

Πιο συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που λάμβαναν ασπιρίνη σε καθημερινή βάση επί εξίμισι χρόνια κατά μέσο όρο είχαν κατά 36% μικρότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν μεταστάσεις και 46% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν αδενοκαρκινώματα, δηλαδή καρκίνους που εκδηλώνονται κατά κύριο λόγο στο έντερο, τους πνεύμονες και τον προστάτη.

Η καθημερινή λήψη ασπιρίνης, σύμφωνα και με τις δύο έρευνες, μειώνει επίσης τον κίνδυνο μετάστασης του καρκίνου του παχέος εντέρου. Ο βρετανός καθηγητής θεωρεί πως είναι επείγουσα ανάγκη να ξεκινήσουν κλινικές δοκιμές για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της ασπιρίνης ως φαρμάκου κατά του καρκίνου.

Από την πλευρά του, ο επίκουρος καθηγητής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, Αντριου Τσαν, δήλωσε ενθουσιασμένος με την προοπτική να χρησιμοποιείται η ασπιρίνη ως χημειοανασταλτικός παράγοντας. Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του θεωρούν άκρως εντυπωσιακό το γεγονός ότι η καθημερινή λήψη ασπιρίνης μπορεί να μειώσει κατά 75% τον καρκίνο του οισοφάγου και κατά 40% με 50% τον καρκίνο του παχέος εντέρου, «που αποτελεί την πιο κοινή μορφή καρκίνου σήμερα».

Οι ερευνητές θεωρούν καθοριστικής σημασίας την ανασταλτική δράση που έχει η ασπιρίνη στην εκδήλωση μεταστάσεων. Κι αυτό γιατί είναι οι ίδιες οι μεταστάσεις που επιφέρουν συχνότερα τον θάνατο στους καρκινοπαθείς. «Με δεδομένο ότι περισσότεροι από τους μισούς τύπους καρκίνου κάνουν μεταστάσεις, μπορούμε να πούμε ότι για κάθε πέντε ανθρώπους που παίρνουν ασπιρίνη οι δύο εξ αυτών δεν θα εκδηλώσουν μετάσταση. Πρόκειται για πολύ μεγάλο όφελος».

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

Μικρές αλλαγές στην καθημερινή ζωή σας μπορεί να φέρουν μεγάλες αλλαγές
στην υγεία σας, όπως δείχνουν νέες μεγάλες έρευνες. Ο αναπληρωτής καθηγητής
Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Πίτσαβος, ο αναπληρωτής
καθηγητής Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Παπαϊωάννου και ο
καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης
Αντώνης Καφάτος, δίνουν πρακτικές συμβουλές για να αλλάξετε με ανώδυνο
τρόπο (χωρίς να το καταλάβετε) το προφίλ της.
υγείας σας.

Αφαιρέστε ένα γραμμάριο αλάτι την ημέρα από το φαγητό σας!

Μεγάλη έρευνα από τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Λίβερπουλ, η οποία
παρουσιάστηκε πρόσφατα στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής
Εταιρείας στο Σαν Φραντσίσκο, έδειξε ότι περισσότερες από 21.000 ζωές στη
Βρετανία θα σώζονταν κάθε χρόνο από τη στεφανιαία νόσο αν οι κάτοικοί της
έτρωγαν μόνο ένα γραμμάριο λιγότερο αλάτι την ημέρα, προσέθεταν ένα φρούτο
στην καθημερινή διατροφή τους και αντικαθιστούσαν το 1% της
προσλαμβανόμενης ενέργειας από κορεσμένα λίπη (ζωικά) ή τρανς λίπη
(υδρογονωμένα) με ακόρεστα (φυτικά).

Να θυμάστε ότι με κάθε αναποδογύρισμα της μέσης αλατιέρας πέφτει στο φαγητό
ποσότητα αλατιού έως μισό γραμμάριο, ενώ κάθε κουταλάκι του γλυκού αλάτι
είναι περίπου 5 γραμμάρια.

Αντικαταστήστε τα μυτερά παπούτσια με στρογγυλά ή τετράγωνα.

Οι καλύτεροι πελάτες των ορθοπεδικών γιατρών είναι οι γυναίκες που φορούν
μυτερά παπούτσια! «Τα παπούτσια με τριγωνική μύτη παραμορφώνουν τα δάκτυλα
και προκαλούν στις γυναίκες τα επώδυνα κότσια (την παραμόρφωση του μεγάλου
βλαισού δακτύλου)», τονίζει ο κ. Παπαϊωάννου.

Να φοράτε αντιηλιακό και τον χειμώνα ή τις συννεφιασμένες ημέρες.

«Τα αντιηλιακά δεν είναι μόνο για το καλοκαίρι και την ηλιοφάνεια»,
υπογραμμίζει ο δερματολόγος δρ Νικ Λόουι, σύμβουλος στο Νοσοκομείο
University College στο Λονδίνο. «Η UVA ακτινοβολία, ο ύπουλος εχθρός του
δέρματος, είναι παρούσα όλο τον χρόνο και διαπερνά σύννεφα και γυαλιά. Γι'
αυτό, να φοράτε κάθε μέρα αντιηλιακό (που θα καλύπτει την UVA ακτινοβολία),
τον χειμώνα με δείκτη προστασίας 15 και το καλοκαίρι με δείκτη προστασίας
30».

Να τρώτε τροφές με διάφορα χρώματα.

Κάθε χρώμα αντιπροσωπεύει διαφορετικές αντιοξειδωτικές ουσίες που
θωρακίζουν την υγεία, καθώς και θρεπτικά συστατικά που δρουν συνεργικά με
άλλα. Για παράδειγμα, η βιταμίνη C από τα φρούτα ενισχύει την απορρόφηση
του σιδήρου από τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι. Καθημερινά,
λοιπόν, σκεφθείτε αν φάγατε κάτι πράσινο, κάτι πορτοκαλί και κάτι κόκκινο.

Μειώστε τις ημερήσιες θερμίδες σας κατά 250 την ημέρα.

Θα χάνετε ένα περιττό κιλό τον μήνα, απλώς αφαιρώντας από τη διατροφή σας
π.χ. ένα ντόνατς (218 θερμίδες) ή μισή σοκολάτα γάλακτος (265 θερμίδες) ή
μια γκοφρέτα (203 θερμίδες) ή δύο αναψυκτικά (129 θερμίδες το ένα) ή
αλλάζοντας τα δύο πλήρη γαλακτοκομικά γιαούρτια (212 θερμίδες το απλό και
230 το στραγγιστό) με άπαχα (82 θερμίδες το ένα) ή αντικαθιστώντας την
τυρόπιτα στο κολατσιό (280 θερμίδες) με ένα μήλο (71 θερμίδες) ή ένα αχλάδι
(49 θερμίδες) ή ένα ροδάκινο (66 θερμίδες) ή 20 κεράσια (24 θερμίδες) ή 10
φράουλες (27 θερμίδες). «

Ελάττωση του σωματικού βάρους κατά 5 κιλά μπορεί να ελαττώσει την κακή
χοληστερόλη (LDL) κατά περίπου 5%-8%, ενώ για κάθε κιλό που χάνετε
αυξάνεται η καλή χοληστερόλη (HDL) κατά 0,35 μονάδες», λέει ο κ. Πίτσαβος.
«Επιπλέον, η βελτίωση του Δείκτη Μάζας Σώματος και η απόκτηση του ιδανικού
(για το ύψος και τις σωματικές δραστηριότητες κάθε ατόμου) βάρους
επαναφέρει τη συστολική και τη διαστολική πίεση στα φυσιολογικά επίπεδα».

Μη φοράτε τελείως ίσια παπούτσια.

«Μια μικρή ανύψωση (τακούνι 1,5 - 3 εκατοστά) είναι απαραίτητη για τη
στατική του σώματος», λέει ο κ. Παπαϊωάννου. «Έτσι, κατανέμεται το βάρος
του σώματος σε όλη την επιφάνεια του πέλματος και όχι μόνο στις φτέρνες και
δεν ταλαιπωρείται η μέση σας».

Μην τρώτε «ένα και καλό» γεύμα την ημέρα.

«Τα γεύματά μας κατά τη διάρκεια μίας ημέρας δεν πρέπει να υπερβαίνουν
συνολικά τα πέντε ή να είναι λιγότερα από τρία, για τη σωστή λειτουργία του
μεταβολισμού μας», εξηγεί ο κ. Πίτσαβος. «Να τρώτε τρία κύρια γεύματα
(πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) και δύο μικρότερα στα μεσοδιαστήματα (κατά
προτίμηση ένα φρούτο ή ένα γιαούρτι)». Μοιράστε λοιπόν το φαγητό της
ημέρας, για να έχετε ομοιόμορφη απελευθέρωση της γλυκόζης στο αίμα και
επομένως αύξηση της σωματικής και διανοητικής αντοχής και αποφυγή της
υπνηλίας.

Να δουλεύετε στη σωστή εργονομική θέση.

Η κακή στάση μπροστά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή καταπονεί τον αυχένα, τη
σπονδυλική στήλη και τους καρπούς, με αποτέλεσμα να προκαλούνται πόνοι στη
μέση και τον σβέρκο και φλεγμονές. «Η οθόνη πρέπει να είναι στο ύψος των
ματιών για να μη σκύβετε», συμβουλεύει ο κ. Παπαϊωάννου. «Κάτω από τον
καρπό πρέπει να υπάρχει ένα μαξιλαράκι (pad), για να μην προκαλούνται
τενοντίτιδες. Η ράχη πρέπει να στηρίζεται καλά στην καρέκλα. Η καρέκλα
πρέπει να είναι περιστρεφόμενη, ώστε να μη στρέφουμε το σώμα μας προς την
οθόνη».

Κάνετε ασκήσεις ενώ βλέπετε τηλεόραση.

Καθώς βλέπετε τηλεόραση στο τέλος της ημέρας, ξαπλώστε στο χαλί για
διατάσεις του κορμού (πολύ ανακουφιστικές μετά την καθιστική δουλειά στο
γραφείο) και μερικές ασκήσεις κοιλιακών μυών (για να κρατούν καλά τη μέση
και την πλάτη), οι οποίοι δεν γυμνάζονται με τις καθημερινές εργασίες.

Μπορείτε επίσης να κάνετε μερικές ασκήσεις με μπάλα γυμναστικής, είτε
πατώντας τα πόδια στο πάτωμα και τεντώνοντας προσεκτικά την πλάτη στην
επιφάνειά της είτε κάνοντας κυκλικές κινήσεις με τους γοφούς ενώ κάθεστε
πάνω στην μπάλα.

Άλλη ιδέα είναι να κάθεστε όρθιος στο ένα πόδι για ένα λεπτό (κάνοντας
εναλλαγή με το άλλο πόδι την επόμενη φορά) ενώ πλένετε τα δόντια σας, είναι
καλή άσκηση ισορροπίας.

Να τρώτε 5-6 καρύδια την ημέρα.

«Σας δίνουν την επαρκή ποσότητα των ω-3 λιπαρών οξέων (α-λινολεϊκού οξέος)
για πρόληψη του εμφράγματος του μυοκαρδίου και των εγκεφαλικών επεισοδίων»,
εξηγεί ο κ. Καφάτος.

Να πλένετε τα χέρια σας μόλις μπείτε στο σπίτι.

«Πολλοί ιοί μπορεί να περάσουν πολύ εύκολα από τα χέρια σας στον οργανισμό
σας. Έτσι, το χερούλι της πόρτας του δημόσιου κτιρίου ή οι χειρολαβές στο
Μετρό είναι το χειρότερο πράγμα που μπορείτε να πιάσετε», λέει ο καθηγητής
Ρον Εκλις, διευθυντής του Κέντρου Κοινού Κρυολογήματος στο Πανεπιστήμιο του
Κάρντιφ.

«Προσπαθώ πάντα να έχω τα χέρια στην τσέπη μου ή να διαβάζω στο τρένο ένα
βιβλίο και όταν γυρνώ στο σπίτι πλένω τα χέρια μου με πολύ σαπούνι και
ζεστό νερό, τραγουδώντας το «Happy Birthday» από την αρχή έως το τέλος,
ώστε να είμαι βέβαιος ότι έκανα επαρκές πλύσιμο.

«Προσέξτε, επίσης, αν είστε κουρασμένοι, να μην τρίψετε τα μάτια σας με
άπλυτα χέρια, είναι ένα σημείο εισόδου για κάθε ιό», προσθέτει.

Μην πίνετε πάνω από 2 φλιτζάνια καφέ την ημέρα.

«Κατά προτίμηση, ο καφές να είναι φίλτρου ή ελληνικός», συνιστά ο κ.
Πίτσαβος. «Η κατάχρηση στην κατανάλωση καφέ αυξάνει την αρτηριακή πίεση και
αυτή, τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο».

Μη μιλάτε για δουλειές και προβλήματα όταν βγαίνετε για ψυχαγωγία.

Το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε όταν βγαίνετε για διασκέδαση είναι να
μιλάτε για προβλήματα, σύμφωνα με την καθηγήτρια Ψυχολογίας στο
Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ Κάρι Κούπερ. «Νομίζετε ότι κάτι κάνετε για το
πρόβλημά σας, αλλά στην πραγματικότητα δεν κάνετε τίποτα», λέει. «Αντίθετα,
ένας καφές ή μια βόλτα με ένα φίλο χωρίς δυσάρεστες συζητήσεις είναι η
καλύτερη στρατηγική για να αντιμετωπίσετε το στρες».

Προσθέστε ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί στο καθημερινό γεύμα σας.

Ή μοιράστε το σε δύο κύρια γεύματα της ημέρας. «Η κατανάλωση αλκοόλ
καθημερινά και σε μικρές ποσότητες (1-2 μικρά ποτήρια) έχει αποδειχθεί ότι
δρα προστατευτικά και βελτιώνει τη λειτουργία της καρδιάς και όλων των
αγγείων», λέει ο κ. Πίτσαβος. «Ιδιαίτερα το κόκκινο κρασί είναι πλούσιο σε
αντιοξειδωτικές ουσίες».

Μην παρακοιμάστε τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.

Πολλές ημικρανίες αναφέρονται και ως «πονοκέφαλοι του weekend», γιατί συχνά
εμφανίζονται τα πρωινά του Σαββάτου ή της Κυριακής, σύμφωνα με τον δρα
Αντριου Ντόουσον, κλινικό διευθυντή της Υπηρεσίας Πονοκεφάλων PCT στο Κεντ.


«Οι αλλαγές στο ωράριο του ύπνου έχουν θεαματικό αποτέλεσμα στον υποθάλαμο
του εγκεφάλου και είναι υπεύθυνες για την ισορροπία των ορμονών, που μπορεί
να πυροδοτήσουν πονοκεφάλους. Γι' αυτό, προσπαθήστε να έχετε το
Σαββατοκύριακο περίπου το ίδιο ωράριο με τις καθημερινές και αν αισθάνεστε
κουρασμένοι, να παίρνετε έναν υπνάκο το μεσημέρι».

Να κάνετε εντατική γυμναστική τρεις φορές την εβδομάδα επί 10 λεπτά.

Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην επιθεώρηση «Journal of
Physiology», η εναλλαγή σύντομων εκρήξεων έντονης άσκησης με μικρές
περιόδους αδράνειας δίνει καλύτερα αποτελέσματα με λιγότερο χρόνο και κόπο.


«Κάνοντας εντατικά δέκα μονόλεπτα π.χ. στο ποδήλατο γυμναστικής και
διακόπτοντας για ένα λεπτό, επί τρεις φορές την εβδομάδα, έχει τα ίδια
αποτελέσματα για τους μυς με πολλές ώρες συμβατικής άσκησης η οποία δεν
γίνεται το ίδιο εντατικά», δήλωσε ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο ΜακΜάστερ
του Καναδά και επικεφαλής της έρευνας, Μάρτιν Γκιμπάλα.

Να αγοράζετε παπούτσια στο τέλος της ημέρας.

«Επειδή τα πόδια πρήζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας, το πρωινό μέγεθος
συνήθως είναι διαφορετικό από το βραδινό και αν αγοράσετε παπούτσια το
πρωί, αυτά θα ταλαιπωρήσουν τα πέλματά σας και θα παραμορφώσουν τα δάκτυλά
σας», σημειώνει ο κ. Παπαϊωάννου.

Να αναπνέετε όπως τα μωρά.

«Το στρες αθροίζεται, γι' αυτό βρείτε μικρά «παράθυρα χρόνου» κατά τη
διάρκεια της ημέρας για να αποσυμπιέζεστε από το άγχος με λίγες καλές
αναπνοές», λέει ο δρ Νιλ Σαχ, διευθυντής της βρετανικής Εταιρείας
Διαχείρισης του Στρες.

«Το στρες προκαλεί μικρές αναπνοές που αφήνουν το διάφραγμα ακίνητο με
αποτέλεσμα να κάνουν όλη τη δουλειά οι μύες του θώρακα. Ο μύες αυτοί
γίνονται ολοένα στενότεροι και στο τέλος μιας ημέρας με έντονο στρες
αισθάνεστε τους ώμους σας να έχουν φθάσει στα αυτιά σας».

Να παίρνετε λοιπόν βαθιές αναπνοές φανταζόμενοι μια μπάλα που φουσκώνει
κάτω από την κοιλιά σας. Να κρατάτε την αναπνοή αυτή για 5 - 6 δευτερόλεπτα
και να εκπνέετε αργά από τη μύτη. «Αν επαναλαμβάνετε τη διαδικασία δέκα
φορές κάθε δύο ώρες θα αισθάνεστε διαφορετικός άνθρωπος στη δουλειά», λέει
ο δρ Σαχ. «Το αποκαλώ αναπνοή μωρού, γιατί όλοι γεννιόμαστε με καλή
αναπνοή».



ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΝΕΟΙ

1. Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς. Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το
βάρος και το ύψος. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι' αυτά. Γι' αυτό
τους πληρώνετε άλλωστε.

2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους. Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.

3. Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις
τέχνες, την κηπουρική, οτιδήποτε, ακόμη και για το ραδιόφωνο. Να μην
αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι
του Διαβόλου». Και το επίθετο του διαβόλου είναι Αλτζχάιμερ.

4. Απολαύστε τα απλά πράγματα.

5. Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.

6. Τα δάκρυα τυχαίνουν... Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα. Το
μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας.
Να είστε ΖΩΝΤΑΝΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.

7. Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα
κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, οτιδήποτε. Το σπίτι
σας είναι το καταφύγιό σας.

8. Να τιμάτε την υγεία σας: Άν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι
ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.

9. Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και
στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται
η ενοχή.

10. Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.


ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ: Η ζωή δε μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που
παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα!

Όλοι χρειαζόμαστε να ζούμε τη ζωή μας στο έπακρο κάθε μέρα!

Το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουμε στον τάφο με ασφάλεια σ' ένα
καλοδιατηρημένο σώμα, αλλά κυρίως για να ξεγλιστρούμε προς όλες τις
πλευρές, πλήρως εξαντλημένοι, φωνάζοντας «... ρε γαμώτο.... τι βόλτα!».

Το γέλιο

Η ικανότητα κάποιου να γελά σε μια κατάσταση ή σε ένα πρόβλημα τον χαρακτηρίζει ανώτερο και δυναμικό. Το χιούμορ και το γέλιο προωθούν μια θετική και ελπιδοφόρα στάση ζωής . Είναι λιγότερο πιθανό να υποκύψουμε σε αισθήματα κατάθλιψης και ανικανότητας εάν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε με χιούμορ τα προβλήματα μας. Το χιούμορ μας δίνει την αίσθηση ότι υπάρχουν προοπτικές στα προβλήματα μας. Το γέλιο μας δίνει την δυνατότητα να απελευθερώσουμε όλα τα συναισθήματα που μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα , τα οποία όταν τα κρατάμε μέσα μας είναι πιθανό να δημιουργούν βιοχημικές αλλαγές στο σώμα μας και να βλάπτουν την υγεία μας.

Ο Herbert Lefcourt , διακεκριμένος ψυχολόγος του πανεπιστήμιου του Γουότερλου στον Καναδά ερεύνησε την πιθανότητα η αίσθηση του χιούμορ να μπορεί να αλλάξει την συναισθηματική μας ανταπόκριση απέναντι στο στρες. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η ικανότητα του να εκτιμούμε και να έχουμε αίσθηση του χιούμορ μπορεί να συνεισφέρει στην διαχείριση των ψυχολογικών μας διαταραχών οι οποίες οδηγούν στη δημιουργία αρνητικών γεγονότων στη ζωή μας .

Η αντίληψη του χιούμορ ενεργοποιεί ολόκληρο τον εγκέφαλο δηλαδή εξισορροπεί την εγκεφαλική δραστηριότητα και στα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου. Στο κολέγιο William and Mary στο Williamsburg μια έρευνα έδειξε ότι ενεργοποιείται ένα μοναδικό μέρος του εγκεφάλου όταν ο άνθρωπος γελά. Αυτό καταγράφηκε με εγκεφαλογράφημα σε ανθρώπους στους οποίους παρουσιαζόταν χιουμοριστικό υλικό .

Κατά την διάρκεια ενός αστείου το αριστερό ημισφαίριο χρησιμοποίει την αναλυτική του ικανότητα να εξηγεί τις λέξεις .Αμέσως μετά η εγκεφαλική δραστηριότητα μεταφέρετε στο μετωπιαίο λοβό ο οποίος αποτελεί το κέντρο των συναισθημάτων. Μετά από λεπτά οι συνθετικές ικανότητες του δεξιού ημισφαιρίου συνεργάζονται με το αριστερό για να “πιάσουμε” το αστείο . Έπειτα από λίγα δέκατα του δευτερολέπτου η εγκεφαλική δραστηριότητα μεταφέρεται στο ινιακό λοβό ο οποίος αποτελεί το κέντρο επεξεργασίας των συναισθημάτων. Οι αυξανόμενες διακυμάνσεις των δέλτα κυμάτων φτάνουν το μέγιστο της δραστηριότητας τους όταν ο εγκέφαλος “πιάνει” το αστείο και τότε η εξωτερική έκφραση του γέλιου ξεκινά. Το αποτέλεσμα είναι να δραστηριοποιούμε ολόκληρο την εγκέφαλο μας ακούγοντας και συμμετέχοντας σε ένα αστείο!.

Τα συναισθήματα που βιώνουμε επηρεάζουν έμμεσα το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Η αίσθηση του χιούμορ μας επιτρέπει να αντιλαμβανόμαστε και να εκτιμάμε τα στραβά αυτής της ζωής και μας παρέχει στιγμές χαράς και απόλαυσης. Τα θετικά συναισθήματα μπορούν να δημιουργήσουν νευροχημικές αλλαγές οι οποίες να αναστείλουν τις αρνητικές επιδράσεις των παθήσεων και του στρες .

Το γέλιο ελαττώνει την αρτηριακή πίεση , μειώνει τα επίπεδα των ορμονών του στρες , αυξάνει την ελαστικότητα των μυών, ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα και ενεργοποιεί την απελευθέρωση των ενδορφινών, ορμόνες οι οποίες αποτελούν τα φυσικά παυσίπονα του οργανισμού μας και δημιουργούν μια αίσθηση γενικής ευφορίας .

Νοσοκομεία ανά τον κόσμο ενσωματώνουν επίσημα και ανεπίσημα θεραπευτικά προγράμματα γέλιου. Το χιούμορ είναι μια παγκόσμια γλώσσα. Μας φέρνει όλους κοντά, μειώνει τις αποστάσεις και το καλλίτερο από όλα, είναι δωρεάν και δεν έχει καμία παρενέργεια.
Το γέλιο κάνει καλό.

---

Γράφει ο Φίλιππος Γκέκης PT, MT,  http://www.physio-aid.gr

Χαρείτε τη βόλτα. Δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής!

Οι απόψεις του George Carlin για τα γηρατειά.

Έχετε αντιληφθεί ότι η μόνη περίοδος της ζωής μας που μας αρέσει να μεγαλώνουμε είναι όταν είμαστε παιδιά; Εάν είσαι κάτω των 10 ετών, είσαι τόσο ενθουσιασμένος που μεγαλώνεις, που σκέφτεσαι τμηματικά:
«Πόσων ετών είσαι;», «Είμαι τέσσερα και μισό!» Ποτέ δεν είσαι τριάντα έξι και μισό. Είσαι τέσσερα και μισό, και περπατάς στα πέντε! Αυτό είναι το κλειδί.
Μπαίνεις στην εφηβεία, και τώρα κανείς δεν μπορεί να σε συγκρατήσει. Πηδάς στον επόμενο αριθμό, ή ακόμη και μερικούς αριθμούς μπροστά.
«Πόσων ετών είσαι;» «Θα γίνω 16!» Μπορεί να είσαι 13, αλλά έ, θα γίνεις 16! Και τότε έρχεται η καλύτερη μέρα της ζωής σου! Γίνεσαι 21. Ακόμα και οι λέξεις ακούγονται σαν ιεροτελεστία.ΓΙΝΕΣΑΙ 21. ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ !!!
Αλλά τότε περνάς στα 30. Ωωωω, τί έγινε εδώ; Δεν έχει πλάκα πια. Τι πάει στραβά; Τί άλλαξε;
ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, και τότε ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40. Ουάου! Πάτα φρένο, όλα σου ξεγλυστρούν. Πριν να το καταλάβεις, ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και τα όνειρά σου χάνονται.
Αλλά! για περίμενε!!! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60. Δεν πίστευες ότι θα τα έφθανες!
Για να το ξαναδούμε πάλι: ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40, ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60.
Έχεις αναπτύξει τόσο μεγάλη ταχύτητα που ΧΤΥΠΑΣ τα 70! Μετά απ' αυτό, η κατάσταση είναι μέρα με τη μέρα.
Μπαίνεις στα 80 και κάθε μέρα είναι ένας πλήρης κύκλος. ΧΤΥΠΑΣ το γεύμα. ΠΕΡΝΑΣ στις 4:30μ.μ. ΦΘΑΝΕΙΣ την ώρα του ύπνου. Και δεν τελειώνει εκεί. Στα 90 σου, αρχίζεις να οπισθοδρομείς. «Ήμουν ΜΟΛΙΣ 92».
Και τότε κάτι παράξενο συμβαίνει. Εάν καταφέρεις να ξεπεράσεις τα 90, ξαναγίνεσαι μικρό παιδί. «Είμαι 92 και μισό!».
Μακάρι να φθάσετε όλοι στα υγιή 100 και μισό!! Πως όμως θα φθάσετε εκεί; Να μερικές σκέψεις μου:

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΝΕΟΙ

1. Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς. Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι' αυτά. Γι' αυτό τους πληρώνετε άλλωστε.

2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους. Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.

3. Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, οτιδήποτε. Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου». Και το επίθετο του διαβόλου είναι Αλτζχάιμερ.

4. Απολαύστε τα απλά πράγματα.

5. Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.

6. Τα δάκρυα τυχαίνουν. Υπομείνετε, πενθήστε και προχωρήστε παραπέρα. Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας. Να είστε ΖΩΝΤΑΝΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.

7. Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, οτιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.

8. Να τιμάτε την υγεία σας: Εάν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.

9. Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.

10. Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα.

Το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουμε στον τάφο με ασφάλεια σ' ένα καλοδιατηρημένο σώμα, αλλά κυρίως για να ξεγλυστρούμε προς όλες τις πλευρές, πλήρως εξαντλημένοι, φωνάζοντας: «ρε συ, τί ωραία βόλτα κάναμε και σήμερα!».

George Carlin

Τρώτε πρωϊνό σαν πρίγκηπες

Ολοένα περισσότερες μελέτες επιβεβαιώνουν τη σπουδαιότητα του πρωινού - του γεύματος που «φορτίζει» τον οργανισμό ύστερα από την πολύωρη νηστεία κατά τις ώρες του ύπνου.

Πρόσφατες μάλιστα επιστημονικές έρευνες συνδέουν το καλό πρωινό με το επιτυχημένο αδυνάτισμα, τη μακροζωία και τη γονιμότητα.

Μία έρευνα που ανακοινώθηκε στην ετήσια συνάντηση των ενδοκρινολόγων στο Σαν Φρανσίσκο, έδειξε ότι ένα πρωινό πλούσιο σε πρωτεϊνες και υδατάνθρακες, εφόσον συνδυάζεται με γεύματα χωρίς πολλές θερμίδες κατά τη διάρκεια της ημέρας, αποτελεί την καλύτερη πρόταση για αποτελεσματικό αδυνάτισμα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το πλούσιο πρωινό ελέγχει την επιθυμία για κατανάλωση γλυκών στη διάρκεια της ημέρας.

Μια άλλη μελέτη, η οποία διεξήχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Μινεσότας και δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση "Παιδιατρική" της Αμερικανικής Παιδιατρικής Εταιρείας, έδειξε ότι όσοι έφηβοι τρώνε πλήρες υγιεινό πρωινό έχουν χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος από όσους δεν τρώνε, ακόμα και εάν στο τέλος της ημέρας οι πρώτοι έχουν συνολικά καταναλώσει περισσότερες θερμίδες.

Μια άλλη, γαλλική, μελέτη βρήκε ότι οι άνδρες και οι γυναίκες που έτρωγαν πρωινό τουλάχιστον τις έξι ημέρες της εβδομάδας είχαν καλύτερη αναλογία μέσης-ισχίων. Και η μελέτη 7.000 ατόμων μέσης ηλικίας στο Νόρφολκ έδειξε ότι όσοι έτρωγαν περισσότερο το πρωί, πάχαιναν λιγότερο.

Ακόμα, έρευνα της Κλινικής Μάγιο στις ΗΠΑ έδειξε ότι η λήψη πρωινού αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης- πιθανώς γιατί η παράλειψή του οδηγεί σε κατανάλωση ανθυγιεινών τροφών για την καρδιά σε φαστ φουντ κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μία πρόσφατη μελέτη, που εκπονήθηκε από ερευνητές των Πανεπιστημίων του Έξετερ και της Οξφόρδης, έδειξε ότι το γερό πρωινό βοηθά τις γυναίκες να... αποκτούν γιους!

Τα πλεονεκτήματα
Ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης κ. Αντώνης Καφάτος παραθέτει τα πλεονεκτήματα ενός καλού πρωινού στο σπίτι:
1. Παρέχει τα απαραίτητα ποσά ενέργειας, βιταμινών, ιχνοστοιχείων και φυτικών ινών, ώστε οι ημερήσιες ανάγκες να κατανέμονται στα τρία κύρια γεύματα.
2. Ελαττώνει την όρεξη για μεγάλη ποσότητα φαγητού στα υπόλοιπα γεύματα της ημέρας.
3. Αποτρέπει τις μεγάλες διακυμάνσεις στα επίπεδα σακχάρου, ινσουλίνης και λιποπρωτεϊνών στο αίμα.
4. Περιορίζει τον κίνδυνο προσβολής από ισχαιμική καρδιοπάθεια και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
5. Αυξάνει την παραγωγικότητα στην εργασία.
6. Προλαμβάνει την αγορά ανθυγιεινών τροφίμων από περίπτερα και κυλικεία κατά τις ώρες απουσίας από το σπίτι.

Το ιδανικό πρωινό
Τα τρόφιμα του πρωινού πρέπει να είναι:
* Εύκολα στην προετοιμασία.
* Με χαμηλή περιεκτικότητα σε ζωικό λίπος.
* Με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, αλλά υψηλή σε κάλιο.
* Πλούσια σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.
* Πλούσια σε σύνθετους υδατάνθρακες και φυτικές ίνες.

Συνιστάται να μην παραλείπετε καμία ομάδα τροφίμων.
Δηλαδή:
1. Πρωτεΐνες (με γάλα, γιαούρτι ή τυρί λίγων λιπαρών καθημερινά και ένα αυγό τρεις φορές την εβδομάδα).
2. Υδατάνθρακες (πιτυρούχο ψωμί ή παραδοσιακά παξιμάδια ή δημητριακά ολικού αλεύρου ή ρυζόγαλο με καστανό ρύζι ή χόνδρος, φρούτα ή φρέσκοι χυμοί από φρούτα ή λαχανικά).
3. Λίπη, σε μικρή ποσότητα (λίγο ελαιόλαδο ή λίγη μαργαρίνη ή 5-6 ανάλατες ελιές).

Ποτέ στο σχολείο χωρίς πρωινό

Η Αμερικανική Εταιρεία Διατροφής τονίζει ότι τα παιδιά που παίρνουν πρωινό έxoυν μεγαλύτερη συγκέντρωση της προσοχής, μεγαλύτερη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, καλύτερο συντονισμό ματιών- χεριών, ενώ είναι πιο δημιουργικά από τα παιδιά που δεν τρώνε πρωινό. Επιπλέον, έχουν μεγαλύτερη αντοχή στα αθλήματα και τη γυμναστική και κάνουν λιγότερες απουσίες από το σχολείο.

Παρ΄ όλα αυτά, περισσότερα από τα μισά Ελληνόπουλα 3-18 χρόνων δεν τρώνε επαρκές πρωινό- όπως έδειξε πανελλήνια πρόσφατη έρευνα του Ιδρύματος "Αριστείδης Δασκαλόπουλος"- και το 14% δεν παίρνει καθόλου πρωινό.
Φαίνεται, μάλιστα, ότι η κατάσταση δεν έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, καθώς παλαιότερη έρευνα της Α΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών είχε βρει ότι τα 2 στα 10 Ελληνόπουλα φεύγουν από το σπίτι τους το πρωί χωρίς να τρώνε κάτι.
Ίσως μάλιστα να έχει επιδεινωθεί κιόλας, καθώς μία άλλη πρόσφατη μελέτη του Εργαστηρίου Εργοφυσιολογίας- Εργομετρίας του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών σε 4.783 παιδιά και εφήβους της Αττικής έδειξε ότι 3 στα 10 Ελληνόπουλα δεν τρώνε πρωινό.

Ο καθηγητής κ. Α. Καφάτος προειδοποιεί τους γονείς ότι η έλλειψη πρωινού στα παιδιά έχει ως συνέπεια την ανεπαρκή ανάπτυξή τους, την κακή απόδοση στο σχολείο, την αύξηση των πιθανοτήτων για μελλοντική ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, υπέρταση και αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, καθώς και αύξηση της παχυσαρκίας (επειδή καταναλώνουν τρόφιμα με μεγάλη θερμιδική πυκνότητα κατά τα διαλείμματα του σχολείου ή γιατί «πέφτουν με τα μούτρα» στα επόμενα γεύματα της ημέρας).

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην έρευνα του Ιδρύματος "Α. Δασκαλόπουλος" βρέθηκε ότι η παχυσαρκία ήταν πιο συχνή στα παιδιά που δεν έπαιρναν πρωινό.

Το πρωινό των παιδιών - όπως συμβουλεύει η επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πόπη Αναστασέα- Βλάχου - θα πρέπει απαραιτήτως να αποτελείται από γάλα (ή αν το παιδί δεν το ανέχεται, από λίγο τυρί ή ένα γιαούρτι ή μια σπιτική κρέμα), μια φέτα μαύρο ψωμί με μέλι ή σπιτική μαρμελάδα (ή σπιτικά κουλουράκια) και ένα φρούτο εποχής ή φυσικό χυμό.

"Εάν το παιδί πάει στο σχολείο χωρίς πρωινό, η υπογλυκαιμία που θα ακολουθήσει θα φέρει υπνηλία και αδυναμία παρακολούθησης των μαθημάτων", υπογραμμίζει η κ. Βλάχου. "Ξυπνήστε, λοιπόν, τα παιδιά δεκαπέντε λεπτά νωρίτερα, για να φάνε καλό πρωινό".

Προσοχή!
Μην πίνετε καυτά ροφήματα στο πρωινό, ούτε να τρώτε πρωινό αγγλικού τύπου. Έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν έδειξε ότι ένα τέτοιο πρωινό διπλασιάζει τις πιθανότητες προσβολής από καρκίνο του οισοφάγου.

Η ζωή ξαναρχίζει στα 46

Η ευτυχία έρχεται µετά την κρίση της µέσης ηλικίας.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Περικλής ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: TA NEA Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Το σηµείο καµπής στη ζωή του ανθρώπου είναι τα 46 χρόνια. Σε αυτή την ηλικία βιώνει ο άνθρωπος την πιο βαθιά µελαγχολία.

Αµέσως µετά αρχίζει το ταξίδι προς την ευτυχία. Το περιοδικό «Economist» αφιέρωσε το εξώφυλλό του σε αυτό το θέµα. ∆εν παραλείπει όµως να υπενθυµίσει την ατάκα του γάλλου ηθοποιού Μορίς Σεβαλιέ: «Τα γηρατειά δεν είναι και τόσο άσχηµα αν λάβουµε υπόψη µας την εναλλακτική λύση».

Οι κακόπιστοι θα µπορούσαν να υποθέσουν ότι το έγκυρο βρετανικό περιοδικό ήθελε απλώς να παρηγορήσει τους αναγνώστες του, ο µέσος όρος ηλικίας των οποίων είναι ακριβώς τα 46 χρόνια: εάν κάποιοι από αυτούς δεν αισθάνονται και πολύ καλά, τώρα ξέρουν ότι τα πράγµατα στο µέλλον θα γίνουν καλύτερα.

Ο λόγος όµως δεν είναι αυτός. Στην πραγµατικότητα, ο «Economist» επιβεβαιώνει την τάση που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στη Δύση: Χωρίς τη µέτρηση της Ακαθάριστης Εθνικής Ευτυχίας το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν δεν έχει κανένα νόηµα.

Ο«Economist» επικαλείται µεταξύ άλλων τη µελέτη του αµερικανού καθηγητή Οικονοµικών Ντέιβιντ Μπλέιντσφλαουερ, ο οποίος εξέτασε τα δεδοµένα από 72 χώρες, οι κάτοικοι των οποίων κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση πόσο ικανοποιηµένοι είναι από τη ζωή τους. Ενα από τα συµπεράσµατα είναι ότι ο µέσος όρος ηλικίας αλλάζει από χώρα σε χώρα. Για τους Ελβετούς το ναδίρ της ικανοποίησης από τη ζωή εντοπίζεται στα 35 χρόνια, οι Ουκρανοί βουτάνε σε βαθιά µελαγχολία στα 62 τους. Ο µέσος όρος, ωστόσο, και στις 72 χώρες είναι τα 46 χρόνια.

Χρειαζόταν µια αµερικανική έρευνα για να µάθουµε ότι κάπου ανάµεσα στα 40 και τα 50 πολλοί άνθρωποι περνούν αυτό που γνωρίζουµε όλοι ως κρίση της µέσης ηλικίας; Ασφαλώς όχι. Αλλά, όπως επισηµαίνει ο «Economist», η έκπληξη βρίσκεται µετά: Παρά το γεγονός ότι όσο πλησιάζουν προς την τρίτη ηλικία οι άνθρωποι χάνουν πράγµατα που εκτιµούν, όπως είναι η ζωντάνια, η ευστροφία και η εµφάνιση, κερδίζουν αυτό που ξοδεύουν µια ζωή για να βρουν: την ευτυχία. Το βρετανικό περιοδικό υπενθυµίζει επίσης ότι, αντίθετα µε τους συµβατικούς οικονοµολόγους που µετρούν µόνο τον πλούτο, ένας νέος κλάδος της επιστήµης της Οικονοµίας θεωρεί την ευτυχία ένα µετρήσιµο οικονοµικό µέγεθος.

Το 2008, ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ζήτησε από δύο νοµπελίστες οικονοµολόγους, τον Αµάρτια Σεν και τον Τζόζεφ Στίγκλιτς, να δηµιουργήσουν έναν δείκτη µέτρησης της εθνικής ευµάρειας πέρα από το ΑΕΠ. Και µόλις τον περασµένο µήνα στη Βρετανία ο πρωθυπουργός της χώρας Ντέιβιντ Κάµερον ανακοίνωσε ότι η κυβέρνησή του θα αρχίσει να συγκεντρώνει στοιχεία σχετικά για τη συλλογική ευεξία.

Σε κάθε περίπτωση, οι ειδικοί επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στο αιώνιο ερώτηµα: τι µας κάνει ευτυχισµένους; Αποφασιστικό ρόλο παίζουν τέσσερις παράγοντες: το φύλο, ο χαρακτήρας, οι εξωτερικές συνθήκες και η ηλικία.

Οι γυναίκες είναι ελαφρώς πιο ευτυχείς από τους άντρες – αν και πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη –, όπως και οι εξωστρεφείς σε σχέση µε τους εσωστρεφείς. Μερίδιο στην ευτυχία έχουν επίσης το εισόδηµα, η υγεία, η εκπαίδευση, οι σχέσεις. Για την ηλικία, τέλος, µια σειρά από πρόσφατες µελέτες καταλήγουν στο συµπέρασµα ότι η ψυχολογική ευµάρεια είναι µια καµπύλη που έχει το σχήµα του λατινικού γράµµατος U. Ετσι, ο άνθρωπος στα 20 του χρόνια αισθάνεται ψυχολογικά ακµαίος και πιάνει... πάτο στα 46. Υστερα όµως έρχεται η ευτυχία.

                                 

Κοντά στην τρίτη ηλικία οι άνθρωποι χάνουν τη ζωντάνια τους αλλά κερδίζουν την ευτυχία.

Κική Τσακίρη: Η ζωή με τραχειοτομή στην Ελλάδα

Του Νίκου Βουλγαρόπουλου, από το http://www.disabled.gr/

Ένα εξαιρετικά σημαντικό βίντεο βρίσκεται στο τέλος αυτού του κειμένου για τα καθημερινά εμπόδια, την έλλειψη εξειδικευμένων προσωπικών βοηθών, την οικονομική εξαθλίωση και τα αδιέξοδα των μη αυτοεξυπηρετούμενων πολιτών με αναπηρία στην Ελλάδα, μέσα από τη ζωή της Κικής Τσακίρη – που έχει τη Νόσο του Κινητικού Νευρώνα (Πλάγια Μυοατροφική Σκλήρυνση / Amyotrophic Lateral Sclerosis – ALS).

«Οικονομολόγος, με σπουδές στην Φρανκφούρτη, εξειδικευμένη στα θέματα του Κοινωνικού Ταμείου της Ε.Ε., με τρία παιδιά. Είναι ο άνθρωπος που ξεκίνησε τις εφαρμογές του Κοινωνικού Ταμείου της Ε.Ε. στο Νότιο Αιγαίο. Είναι η γυναίκα που δίδαξε σε όλα τα άλλα στελέχη τί είναι το Κοινωνικό Ταμείο, η «βοήθεια στο σπίτι», η κοινωνική βοήθεια, τα ΚΔΑΠ, τα ΚΑΠΗ.

Εδώ και αρκετά χρόνια η Κική χρησιμοποιεί αναπηρικό κάθισμα εξαιτίας της Πλάγιας Μυοατροφικής Σκλήρυνσης (σ.σ. Νόσος του Κινητικού Νευρώνα) και δεν μπορεί να μιλήσει. Έκανε πάρα πολλές προσπάθειες για να βρει εξειδικευμένους γιατρούς, καταρχήν για να κάνουν διάγνωση, και δευτερευόντως για να αναζητήσει κάποια μορφή θεραπείας. Το 2005 πήγε στην Κίνα για θεραπεία με βλαστοκύτταρα, χωρίς αποτελέσματα.

Μετά την επιστροφή της από την Κίνα, η υγεία της επιδεινώθηκε.

Το Νοέμβριο του 2009 έκανε το τρομερό λάθος, φοβούμενη την γρίπη των χοίρων, να ακολουθήσει τις οδηγίες των γιατρών για τραχειοτομή, μη γνωρίζοντας τις τεράστιες συνέπειες σε νοσηλευτικό και οικονομικό επίπεδο. Εάν την ενημέρωναν τουλάχιστον για το νοσηλευτικό μέρος, δεν θα το έκανε. Θα προτιμούσε να πεθάνει. Μόνο οι αναρροφήσεις είναι καθημερινό βασανιστήριο, μια διαδικασία που γίνεται έως και 30 φορές την ημέρα. Χρειάζεται εντατική νοσηλεία σε 24ωρη βάση. Νοσηλευτές με γνώσεις εντατικής είναι ανύπαρκτοι…
Εάν προσθέσουμε και την αδυναμία πληρωμών από το ασφαλιστικό ταμείο του Δημόσιου, η ζωή γίνεται ακόμη πιο δύσκολη. Δεν έχουν πληρώσει εδώ και ένα χρόνο ούτε αναπνευστήρες, ούτε καθετήρες, ούτε τα άλλα αναλώσιμα.
Έχει γίνει πλέον τακτικός πελάτης στο Συνήγορο του Πολίτη με τις καταγγελίες της.
Ευτυχώς είχε την οικονομική υποστήριξη από συναδέλφους και από την ΤΕΔΚ Δωδεκανήσου.
Πρόσφατα, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ζήτησε να παρουσιαστεί στην Αθήνα η Κική, για να περάσει από υγειονομική επιτροπή ώστε να της δοθεί σύνταξη αναπηρίας.
Πώς να επιβιώσει κάτω από αυτές τις συνθήκες;
Επίσης, η ευθανασία απαγορεύεται στην Ελλάδα…»

Tα παραπάνω, ακούγονται στο βίντεο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το Νοέμβριο του 2010. Ένα βίντεο που συγκλόνισε ακόμη και τους ανθρώπους που είναι σαν την Κική – σε ηλεκτροκίνητο αναπηρικό κάθισμα, εξαρτημένοι από αναπνευστική συσκευή και από προσωπικούς βοηθούς και νοσηλευτές χωρίς γνώσεις από αναρροφήσεις, διαλείποντες καθετηριασμούς και από άλλες τεχνολογικές συσκευές από τις οποίες εξαρτάται η υποστήριξη της επιβίωσής τους.

Το βίντεο της Κικής βρίσκεται στην κεντρική σελίδα του www.disabled.gr. Από εκεί το δανειστήκαμε, όπως και ολόκληρο αυτό το κείμενο. Πρέπει οπωσδήποτε να το δείτε, όχι επειδή έχει να προσθέσει κάτι νέο τουλάχιστον στους ανθρώπους που έχουν αντίστοιχες εμπειρίες με την Κική, αλλά κυρίως επειδή η συγκρότηση της Κικής και του περιβάλλοντός της, είναι εντυπωσιακή: Η Κική και η οικογένειά της ανήκουν σε αυτό που ονομάζουμε «ελίτ της ελληνικής κοινωνίας», με διαπραγματευτική θέση και καλλιεργημένες διαπραγματευτικές ικανότητες.
Και όμως, το μέλλον είναι θολό, ακόμη και για έναν άνθρωπο που συνέβαλε στη δημιουργία και στη λειτουργία του υποστηρικτικού δικτύου, που σήμερα το έχει ανάγκη, αλλά δυστυχώς δεν λειτουργεί – σαν να είναι ανύπαρκτο.

Το ακόμη χειρότερο είναι πως άνθρωποι σαν την Κική υπάρχουν πολλοί: Περισσότεροι από 600 σε όλη την Ελλάδα, που προσπαθούν να επιβιώσουν στα κενά που αφήνει η υπαρκτή κοινωνία και το κοινωνικό δίκτυο «υποστήριξης», επειδή δεν έχει σημασία πόσα κέντρα αποκατάστασης και πόσα προγράμματα «βοήθεια στο σπίτι» έχει η Ελλάδα. Σημασία έχει τί μπορούν να κάνουν αυτά τα κέντρα αποκατάστασης, τα «βοήθεια στο σπίτι», τα κέντρα υγείας, τα νοσοκομεία, για τους ανθρώπους με πολύ σοβαρές αναπηρίες και με σπάνιες παθολογίες…

Αυτοί οι 600 άνθρωποι δεν περίμεναν την οικονομική κρίση για να βρεθούν αντιμέτωποι με την αμφισβήτηση της επιβίωσης. Γι’ αυτούς τους 600 ανθρώπους η επιβίωση καθημερινά αμφισβητείται και είναι μια διαρκής αμφιβολία: αν θα μπορέσουν και το επόμενο πρωί να έχουν την απαραίτητη υποστήριξη για να μπορέσουν να πουν «καλημέρα».

Και μακάρι να ήταν μόνο 600 άνθρωποι. Είναι περισσότεροι οι άνθρωποι με σοβαρές τετραπληγίες που βρίσκονται στο όριο της επιβίωσης. Με πρόχειρες εκτιμήσεις, οι άνθρωποι που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν υπερβαίνουν τις 4000 σε όλη την Ελλάδα. Και το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό, επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάποιο αξιόπιστο κέντρο αποκατάστασης για να συμβάλλει στην επανεκπαίδευση αυτών των χιλιάδων ανθρώπων ώστε να κατακτήσουν ένα ελάχιστο ανεξαρτησίας που είναι απαραίτητο για τη μείωση του κόστους ζωής.

Στην Ελλάδα οι σοβαρές αναπηρίες επιδεινώνονται για δύο λόγους:

Ο πρώτος λόγος είναι επειδή δεν υπάρχουν εκείνες οι αξιόπιστες δομές αποκατάστασης ώστε να μάθουν να ζουν μαζί με την αναπηρία τους, να μάθουν να εξυπηρετούνται και να χρησιμοποιούν τεχνολογικά βοηθήματα που μειώνουν το κόστος ζωής – τα οποία τεχνολογικά βοηθήματα δεν χρηματοδοτούνται ωστόσο από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή τα συνηθισμένα νοσοκομεία δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις επιπλοκές που προκύπτουν εξαιτίας της παράλυσης, γι’ αυτό τον λόγο η υγεία των ανθρώπων με σοβαρές αναπηρίες συνεχώς επιβαρύνεται και επιδεινώνεται.
Ακόμη και άνθρωποι με συγκροτημένο τρόπο σκέψης και ζωής, όπως η Κική Τσακίρη, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με τον ανορθολογισμό του ελληνικού κράτους συνθλίβονται και ακυρώνονται.

Κάθε άνθρωπος με συγκρότηση, αναπόφευκτα, εφαρμόζει πιστά αυτά που του λέγονται από τους γιατρούς. Εάν οι γιατροί πουν πως ο καλύτερος τρόπος για την αντιμετώπιση της «γρίπης των χοίρων» είναι η τραχειοτομή, τότε κάθε πειθαρχημένος πολίτης, που ανήκει σε αυτή την κατηγορία, θα κάνει τραχειοτομή. Για ποιο λόγο να μην πειθαρχούσε η Κική Τσακίρη στην έμπειρη γνώση και στην αυθεντία των γιατρών; Για την Κική Τσακίρη η πειθαρχία στη γνώση ήταν τρόπος ζωής και επάγγελμα. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Κανένας κοινωνικά και πολιτικά πειθαρχημένος άνθρωπος δεν διανοείται να αμφισβητήσει την εγκυρότητα των επιστημονικών ανακοινωθέντων για τις νέες θεραπείες (με βλαστοκύτταρα ή άλλες γονιδιακές), ούτε μπορεί να φανταστεί πως πίσω από τα επιστημονικά ανακοινωθέντα κρύβεται μια «φούσκα» με θανατηφόρες επιπλοκές. Για ποιο λόγο λοιπόν ένας άνθρωπος με τη συγκρότηση της Κικής Τσακίρη να αμφισβητήσει την περιεκτικότητα σε αλήθεια αυτών των ανακοινωθέντων; Πώς μπορεί να φανταστεί ένας άνθρωπος πως, ύστερα από τόση πλύση εγκεφάλου που έχουμε υποστεί για τα βλαστοκύτταρα και τις άλλες νέες θεραπείες, υπάρχουν και οι άγνωστες και συχνά θανατηφόρες επιπλοκές;

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Κική αγόρασε μια αναπνευστική συσκευή από ένα κατάστημα που της την πούλησε για 15.000 €, ενώ το ασφαλιστικό της ταμείο της έδωσε 12.000 €. Από έρευνα που έκανε η ίδια, διαπίστωσε πως η συγκεκριμένη αναπνευστική συσκευή πωλείται στη Γερμανία 7460 €.
Ποια οργάνωση καταναλωτών και ποιο αναπηρικό σωματείο μπορεί να υποστηρίξει αυτό το εμπορικό ανορθόδοξο; Πού μπορεί να απευθυνθεί για να βρει δικαιοσύνη ως καταναλωτής με ειδικές καταναλωτικές ανάγκες;
Προφανώς δεν μπορεί να βρει δικαιοσύνη, αφού απουσιάζουν εκείνοι οι μηχανισμοί που θα απένειμαν δικαιοσύνη – ή όταν υπάρχουν, αδυνατούν να λειτουργήσουν υπέρ των καταναλωτών με αναπηρίες.

Τί μπορεί να πει η πατρίδα στην Κική Τσακίρη;

Τί απάντηση μπορεί να δώσει η πατρίδα σε μια γυναίκα που αφιέρωσε την επαγγελματική της σταδιοδρομία για να δημιουργηθούν υποστηρικτικά δίκτυα στο πλαίσιο των οποίων να μπορούν να επιβιώνουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες με αναπηρίες;
Μπορεί να φανταστεί κανείς πώς αισθάνεται σήμερα η Κική Τσακίρη ως πρώην τεχνικός των εξουσιών εκείνων που σπατάλησαν δισεκατομμύρια ευρώ για να δημιουργήσουν δεκάδες κέντρα αποκατάστασης, εκατοντάδες «βοήθεια στο σπίτι», άπειρα κέντρα υγείας και πληθώρα γενικών νομαρχιακών νοσοκομείων που, εκ του αποτελέσματος, δεν λειτουργούν;

Πόσο προδομένη μπορεί να αισθάνεται αυτή η γυναίκα που αφιέρωσε την ζωή της για να δημιουργηθούν όλα αυτά, όταν δεν μπορεί να βρει προσωπικούς βοηθούς και νοσηλευτές που να μπορούν να κάνουν μια απλή αναρρόφηση σε μια συνηθισμένη τραχειοτομή ή έναν απλό διαλείποντα καθετηριασμό;

Τί μπορεί να πει η πατρίδα στους πολίτες εκείνους των οποίων το κόστος ζωής επιβαρύνεται ανορθολογικά και ανορθόδοξα από παράλογα ακριβά βοηθήματα που είναι ωστόσο απαραίτητα για την επιβίωση;

Πιο υπουργείο ή γενική γραμματεία υπουργείου μπορεί να ελέγξει τον ανορθολογισμό που επικρατεί στις λιανικές τιμές των βοηθημάτων που προορίζονται για τους καταναλωτές με αναπηρίες;
Είμαστε ως κοινωνία και ως πολιτισμός τελείως άχρηστοι (και το ξέρουμε) που δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε στην Ελλάδα αναπνευστικές συσκευές, αναπηρικά καθίσματα και γενικώς βοηθήματα. Είμαστε όμως τόσο άχρηστοι που δεν μπορούμε ούτε καν να ελέγξουμε τις τιμές πώλησης των εισαγόμενων προϊόντων;

Ένα τέτοιο κράτος για ποιο λόγο να μην χρεοκοπήσει και τυπικά;

Αυτό το κράτος, που είναι όμως η πατρίδα μας, είχε χρεοκοπήσει πολύ πιο πριν στη συνείδηση των Ελλήνων και των Ελληνίδων και αυτή τη στιγμή η καχυποψία του λαού δικαιώνεται. Ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια δραχμών και ευρώ, και αντί να δημιουργηθεί ένα δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης, έγινε το ακριβώς αντίθετο: Το κόστος ζωής των ανθρώπων με σοβαρές αναπηρίες έγινε πολύ πιο ακριβό από κάθε άλλο δυτικό κράτος.

Χρειάστηκαν πολλά λεφτά οι εξουσίες για να κάνουν αυτήν την ανοησία…

Νίκος Βουλγαρόπουλος, Δεκέμβριος 2010

Το βίντεο της Κικής 

Θα διάλεγαν πάλι να έχουν διαβήτη

Αν είχαν δυνατότητα επιλογής, θα διάλεγαν πάλι να έχουν διαβήτη. Δυο παιδιά και μια νεαρή γυναίκα που όχι μόνο έμαθαν να ζουν με τη νόσο αλλά πιστεύουν ότι, με έναν παράδοξο τρόπο, έκανε καλύτερη την ποιότητα της ζωής τους.

Κωνσταντίνα, Γιάννης, Σοφία... Διδυμάκια τα πρώτα, μόλις 12 ετών. Γνωστή και φίλη η Σοφία, 31 ετών πια. Κοινό χαρακτηριστικό τους ο διαβήτης αλλά και η παραδοχή τους ότι, αν είχαν το δικαίωμα της επιλογής, πάλι τον διαβήτη θα διάλεγαν.
Aφηγούνται πώς είναι η ζωή τους με τον... ζαχαρούλη – «όταν το παιδί σου είναι δύο χρόνων και πρέπει να του εξηγήσεις τι του έχει συμβεί και γιατί το τρυπάς, δεν έχεις και πολλές γλωσσικές επιλογές, και μετά ο όρος μένει», λέει αφοπλιστικά η Βάγια Αλωνιστιώτη, μητέρα του Γιάννη και της Κωνσταντίνας, που μιλάει για το πώς η ίδια βίωσε τη διάγνωση που άλλαξε για πάντα τη ζωή όλων τους.

Γιάννης και Κωνσταντίνα   Η «ζαχαρίτσα» κι ο «Ηρακλής»

O διαβήτης εμφανίστηκε πολύ νωρίς στην οικογένεια Αλωνιστιώτη. «O Γιάννης ήταν δύο χρόνων όταν άρχισε να φέρεται κάπως περίεργα – ήταν πάρα πολύ νευρικός, έκλαιγε συνέχεια και δεν μπορούσα να τον ηρεμήσω, άρχισε να πίνει πολύ γάλα και να τρώει συνεχώς παγωτό. Η μόνη επιλογή ήταν να συμβουλευτώ τον παιδίατρό μας», λέει η μητέρα, η Βάγια Αλωνιστιώτη. «Μου είπε να του κάνω μια μέτρηση σακχάρου και, όταν είδαμε τα επίπεδά του, μου είπε αμέσως ότι έχει διαβήτη και με παρέπεμψε στο Παίδων. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που τον πήρα από το χεράκι για να μπούμε στο αυτοκίνητο να πάμε στο νοσοκομείο. Από το Μαρούσι όπου μέναμε μέχρι το Παίδων έκλαιγα ασταμάτητα».

Εναν μήνα που φάνηκε αιώνας έμεινε ο Γιάννης στο νοσοκομείο – ένας μήνας που άρχισε με «πέντε ώρες εξετάσεις σε ένα δωμάτιο όπου δεν με άφηναν να μπω, κι εγώ ν’ ακούω απέξω το παιδί μου να ουρλιάζει» και τελείωσε με «νοσηλεία σε έναν θάλαμο με 25 άλλα άρρωστα παιδιά, που έπασχαν από κάθε είδους ιώσεις και νοσήματα... Ελπίζω πια τα πράγματα να έχουν αλλάξει, γιατί τότε οι συνθήκες νοσηλείας ήταν τραγικές».

Πριν καλά-καλά προσαρμοστεί η οικογένεια στην κατάσταση του Γιάννη, «οι προληπτικές εξετάσεις που κάναμε στην Κωνσταντίνα βγήκαν θετικές για διαβήτη. Για έξι ολόκληρους μήνες βασανιζόμουν από το σοκ της διάγνωσης, τις ενοχές και την αγωνία για το μέλλον των παιδιών», λέει. «Και σαν μη φτάνει όλο τούτο, αρχίζουν και τα τηλέφωνα από συγγενείς και φίλους που λένε το μακρύ και το κοντό τους».

Η κυρία Αλωνιστιώτη παραδέχεται πως εκείνη την εποχή ένιωθε τόσο χάλια, ώστε μίσησε τις μανάδες που τα παιδιά τους ήταν καλά στην υγεία τους. «Αυτό που ένιωσα δεν ήταν από κακία, ήταν μια βίαιη αλλά φυσιολογική αντίδραση για την κατάσταση που αντιμετώπιζα. Oταν είχε βγει θετική και η Κωνσταντίνα, είχα σκεφτεί “αυτό ήταν, εδώ τελειώνει η ζωή μου”. Εγκατέλειψα τη δουλειά μου, έβαλα στην άκρη την καριέρα μου και έγινα η καλύτερη ενδοκρινολόγος για τα παιδιά μου».
Και ξαφνικά, μια μέρα, ξαναβρήκε το κουράγιο της. «Είπα “τέλος, ως εδώ. Δεν έχουμε τίποτα, είμαστε μια χαρά, όσο κλάψαμε, κλάψαμε”», λέει. «Εντάξει, είχαμε λίγη “ζαχαρίτσα” παραπάνω στο αίμα, αλλά με τη βοήθεια του “Ηρακλή”, όπως έλεγα την ινσουλίνη στα παιδιά για να μη φοβούνται, θα την αντιμετωπίζαμε».

Ετσι κι έγινε. Η Βάγια συνήλθε, τα παιδιά άρχισαν να πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό και σήμερα, στα 12 τους χρόνια, είναι πια μαθητές της Α΄ Γυμνασίου στο Μουσικό Γυμνάσιο Αλίμου. O Γιάννης και η Κωνσταντίνα άλλωστε είναι δίδυμα – και ως δίδυμα μοιράζονται τα πάντα, μαζί και τον διαβήτη, τα μαθήματα και τα χόμπι.

«Η μαμά μου φοβόταν ότι, επειδή μας τρυπούσε με τις ενέσεις όταν ήμασταν μικροί, θα τη μισούσαμε, όμως όχι μόνο δεν το θυμόμαστε, αλλά την αγαπάμε πιο πολύ ακόμα για όλ’ αυτά που έχει κάνει για εμάς», λέει ο Γιάννης. «Μέχρι στιγμής όλα έχουν πάει μια χαρά με τον διαβήτη και δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα ποτέ με τους φίλους ή τους δασκάλους μας. Oύτε έχουμε στερηθεί κάτι – εγώ, ας πούμε, παίζω τώρα πάρα πολύ τένις, κάνω βιολί, μαντολίνο, πιάνο και τραγούδι, για χρόνια έπαιζα ποδόσφαιρο στον Πανιώνιο, μικρός έκανα και καράτε».

«O διαβήτης δεν μου έχει κάνει κανένα κακό, δεν με έχει ενοχλήσει καμία φορά στη ζωή μου», συνεχίζει ο Γιάννης. «Και με τους φίλους μου τόσο καιρό, όταν τους το λέω, με βοηθάνε. Μια φορά έκανα μέτρηση και πήγα να πάρω την ινσουλίνη από το μπουφάν, αλλά μετά δεν θυμόμουν πού είχα αφήσει τον μετρητή, και όπως γυρνάω προς την τάξη, τους βλέπω όλους όρθιους να τον ψάχνουν! Αυτό μου άρεσε, με είχε συγκινήσει».

Μαζί του συμφωνεί η Κωνσταντίνα. «Σε τίποτα δεν μου δυσκολεύει τη ζωή το σάκχαρο», λέει. «Αν μπορούσα να επιλέξω, δεν θα ήθελα να μην έχω διαβήτη. Θα έπρεπε να αλλάξω πολλά απ’ όσα έχω μάθει και να μπω σε έναν τρόπο ζωής που δεν με εκφράζει»

Ακόμα, πάντως, κι αν μια μέρα η Κωνσταντίνα δεν είχε διαβήτη, τίποτα δεν θα άλλαζε στις συνήθειές της. «Κάνω μπαλέτο, στίβο και τένις, παίζω πιάνο, κιθάρα και βιολοντσέλο. Δεν θα τα άλλαζα αυτά», λέει. «Oύτε θα το έριχνα, ας πούμε, στα γλυκά. Oταν έχεις διαβήτη από μικρή ηλικία, γίνεται κομμάτι της ζωής σου – και οτιδήποτε καλό έχεις στη ζωή σου δεν θες να το χάσεις. O διαβήτης μου δεν είναι κακό, είναι καλό, άρα δεν υπάρχει λόγος να τον χάσω».

Τα δύο παιδιά πηγαίνουν κάθε χρόνο στην κατασκήνωση που διοργανώνει η Πανελλήνια Ενωση Νεανικού Διαβήτη, ενώ φέτος πήγαν και δέκα μέρες σε ένα θερινό σχολείο στην Αγγλία – «εντάξει, γύρισαν λίγο αρρύθμιστα, αλλά τέλος πάντων πέρασαν καλά», λέει η κυρία Αλωνιστιώτη. «Αυτό πρέπει όλοι οι γονείς να το καταλάβουν: η ψυχική υγεία των παιδιών μας είναι πιο σημαντική από μια στιγμιαία σωματική υγεία. Αρα πρέπει να τα αφήνουμε ελεύθερα να ζήσουν, ενθαρρύνοντάς τα να προσέχουν την υγεία τους, αντί να τα κλείνουμε στα σπίτια σαν να είναι άρρωστα».

Σοφία Μανέα   «Εμαθα να προσέχω περισσότερο τον εαυτό μου»

Εχουν περάσει δύο δεκαετίες από τότε που διαγνώστηκε ο διαβήτης της Σοφίας. Στα χρόνια που μεσολάβησαν, έπαθε και έμαθε πολλά, και πλέον κύριο μέλημά της είναι να σπάσει τη σιωπή και τα ταμπού γύρω από μια ασθένεια που συνολικά προσβάλλει σχεδόν 150.000 παιδιά και νεαρούς ενήλικους στην Ελλάδα: τον διαβήτη τύπου 1.

«Ημουν 11 χρόνων όταν με πήγαν στο νοσοκομείο οι γονείς μου επειδή είχα χάσει πάρα πολλά κιλά», λέει. «Εκείνο το 20ήμερο που έμεινα μέσα ήταν τρομακτικό. Δεν είχα να αντιμετωπίσω μόνο τον φόβο και το σοκ το δικό μου και των γονιών μου, αλλά και τους γιατρούς, που μου έλεγαν ότι, αν δεν μάθω να κάνω μόνη μου ενέσεις ινσουλίνης, από το νοσοκομείο δεν πρόκειται να βγω». Από το νοσοκομείοβγήκε, αλλά, όπως συμβαίνει με όλα τα παιδιά που παθαίνουν διαβήτη τύπου 1, πήρε μαζί της συντροφιά τον μετρητή και τις ταινίες σακχάρου, τις ενέσεις ινσουλίνης και οδηγίες για το τι έπρεπε να προσέχει από ’δώ και πέρα.
Στην αρχή τα πράγματα ήταν δύσκολα – «στενοχωριόμουν γιατί έβλεπα ότι οι γονείς μου αισθάνονταν άσχημα, το έκρυβαν, ούτε καν στο σχολείο δεν ήθελαν να το πουν, άλλο αν ο δάσκαλός μου το έμαθε μόνος του και μου συμπαραστάθηκε πολύ». Πρόβλημα συνιστούσε και το ότι έπρεπε να αλλάξει πολλές από τις συνήθειές της – «αντιδρούσα που έπρεπε να τρώω συγκεκριμένες ώρες και πάντα υγιεινά φαγητά».

Τα χρόνια πέρασαν και η Σοφία κοιτάζει πλέον το παρελθόν με ξεκάθαρη ματιά. «Δεν θα πω ότι είμαι τυχερή που έπαθα διαβήτη, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι με έμαθε να προσέχω περισσότερο τον εαυτό μου, να τρέφομαι και να ζω υγιεινά, καθώς και να είμαι πειθαρχημένη και οργανωτική».
Σήμερα, η Σοφία εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός, ενώ πολλές ώρες κάθε μέρα αφιερώνει στην Πανελλήνια Ενωση Αγώνος κατά του Νεανικού Διαβήτη – τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό που έχει4.000 μέλη και τη Σοφία... πρόεδρο!

Με την ΠΕΑΝΔ αποφάσισε να ασχοληθεί ενεργά «για να σπάσουν επιτέλους τα ταμπού και τα στερεότυπα». «Oι γονείς πρέπει να μάθουν ότι δεν ευθύνονται αυτοί για τον διαβήτη του παιδιού τους και ότι με την κατάλληλη εκπαίδευση μπορούν όλοι τους να τον αντιμετωπίσουν σωστά. Πρέπει επίσης να πάψουν να απομονώνουν τα παιδιά, να ντρέπονται για την αρρώστια τους και να την κρύβουν, να γίνονται υπερπροστατευτικοί και να στερούν από τα παιδιά τους τις εξωσχολικές δραστηριότητες και τα ενδιαφέροντα».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, ωστόσο, «είναι η άγνοια που δυστυχώς ακόμα υπάρχει από δασκάλους και γιατρούς», προσθέτει. «Ακόμα και σήμερα μας τηλεφωνούν γονείς για να μας πουν ότι το σχολείο της περιοχής τους αρνείται να δεχτεί το παιδί επειδή έχει διαβήτη, ενώ πολλοί ασθενείς, από την επαρχία κυρίως, αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ελλιπή ενημέρωση του γιατρού που δουλεύει λ.χ. στο αγροτικό ιατρείο ή στο κέντρο υγείας.

O κόσμος πρέπει πια να το καταλάβει: ο διαβήτης δεν είναι αναπηρία ούτε... κολλητικός», συνεχίζει η Σοφία. «Με τη σωστή ενημέρωση του διαβητικού και του κοινωνικού περίγυρού του, ό,τι κι αν συμβεί μπορεί να αντιμετωπιστεί. Αυτά πρέπει να περαστούν επιτέλους ως μηνύματα, γιατί μεγαλύτερο πρόβλημα έχει η κοινωνία όπου ζούμε παρά τα άτομα με διαβήτη».

ΤΑ ΝΕΑ, Σάββατο 13.11.2010

Τι απασχολεί το μυαλό

Με σκέψεις ή φαντασιώσεις που είναι άσχετες με τη δραστηριότητα που κάνουν εκείνη τη στιγμή απασχολούν το μυαλό τους τη μισή μέρα οι άνθρωποι χωρίς να το συνειδητοποιούν, σύμφωνα με ψυχολόγους του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Μάλιστα, τα καθημερινά αυτά νοητικά «ταξίδια» κάνουν τους ανθρώπους πιο δυστυχισμένους απ’ ό,τι θα ήταν σε σύγκριση με το αν απασχολούσαν το μυαλό τους με ακριβώς αυτό που κάνουν την κάθε στιγμή.

Η δραστηριότητα αυτή που απασχολεί εκτός από το σώμα και τον νου των ανθρώπων περισσότερο από κάθε άλλη είναι το σεξ, κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι την ώρα του σεξ οι άνθρωποι είναι περισσότερο ευτυχισμένοι από κάθε άλλη ώρα της ημέρας. Σύμφωνα με τη μελέτη των Ντάνιελ Γκίλμπερτ και Μάθιου Κίλινγκγουορθ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science», «το ανθρώπινο μυαλό είναι περιπλανώμενο και ένα περιπλανώμενο μυαλό είναι δυστυχισμένο».

Μέσω της εφαρμογής του iPhone που υπάρχει στη διεύθυνση www.trackyourhappines.org 2.250 άτομα από 83 χώρες κλήθηκαν να στέλνουν συχνά μέσα στην ημέρα, ακόμα και την ώρα... του σεξ, πόσο ευτυχισμένοι ήταν, τι έκαναν και τις σκέφτονταν. Το 47% του χρόνου οι άνθρωποι... «ονειρεύονταν» ενώ ήταν ξύπνιοι! Οι ψυχολόγοι συμπέραναν ότι οι περιπλάνηση του νου δεν είναι συνέπεια αλλά αιτία του αισθήματος δυστυχίας.

Διατροφή ενδυνάμωσης της μνήμης

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε σταδιακή εξασθένηση της μνήμης με βασικότερο από αυτούς την ηλικία. Με την πάροδο των ετών, τα κύτταρα του εγκεφάλου μας εκφυλίζονται σταδιακά και έτσι γερνώντας χάνουμε την άλλοτε δυνατή μας μνήμη.

Ένας άλλος βασικός παράγοντας ξαφνικής εξασθένησης της μνήμης είναι ο τραυματισμός στο κεφάλι. Ενδέχεται, ένα τραύμα στο οποίο δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία, να έχει επηρεάσει νευρώνες του εγκεφάλου μας και η μνήμη μας να χάνεται σταδιακά.

Τέλος, η συνηθέστερη αιτία απώλειας της μνήμης μας είναι η αυστηρή δίαιτα, όπου ξαφνικά στερούμε από τον οργανισμό μας πολύτιμα θρεπτικά συστατικά με αποτέλεσμα να ψάχνουμε για ώρες που είχαμε παρκάρει το πρωί... Δείτε ποιες τροφές θα ενδυναμώσουν σημαντικά τη μνήμη σας-και καλού κακού, σημειώστε τις για να τις θυμάστε…

•Υδατάνθρακες και ζάχαρη

Είναι ίσως τα σημαντικότερα «βελτιωτικά» μνήμης. Το βασικότερο «καύσιμο» του εγκεφάλου μας είναι η γλυκόζη και αν την στερηθούμε για μεγάλο διάστημα θα αντιμετωπίσουμε προβλήματα μνήμης. Σημαντικά «όπλα» στον πόλεμο κατά της… αμνησίας είναι η μαύρη σοκολάτα, το μέλι και η ζάχαρη.

•Βιταμίνη Β

Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Β, όπως τα αυγά, η σοκολάτα και το συκώτι, ευνοούν ιδιαίτερα την εξασθενημένη μνήμη και αποτελούν «ασπίδα» έναντι στη νόσο Αλτσχάϊμερ. Οι τροφές αυτές είναι πλούσιες σε χολίνη, μια ουσία που όχι μόνο βοηθά τη μνήμη αλλά ευνοεί και τη δυνατότητα συγκέντρωσης.

•Ω3 λιπαρά οξέα

Τις ευεργετικές τους ιδιότητες τις γνωρίσαμε σχετικά πρόσφατα, καθώς το άλλοτε «μισητό» μουρουνέλαιο, τα ψάρια, η σόγια και τα καρύδια φαίνεται πως ανέβηκαν «πάτωμα» στη διατροφική μας πυραμίδα, ως τροφές πλούσιες σε Ω3 οξέα. Οι τροφές αυτές, βοηθούν ιδιαίτερα τις λειτουργίες του εγκεφάλου και ενδυναμώνουν σημαντικά τη μνήμη, γιΆ αυτό και εντάσσονται στο διαιτολόγιο του διαβάσματος!

•Αντιοξειδωτικές ουσίες

Οι πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες τροφές, όπως το πράσινο τσάι, τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, το γάλα, το γιαούρτι, το ψωμί και τα δημητριακά, θα αποτελέσουν αιχμηρά όπλα στη φαρέτρα σας στον πόλεμο ενάντια στην εξασθενημένη μνήμη.

Γκότζι (Lycium barbarum)

Γκότζι (Goji) είναι η κοινή ονομασία ενός φρούτου, που παράγεται από δύο πολύ συγγενικά μεταξύ τους είδη: το Lycium barbarum και το L. chinense, δύο είδη που ανήκουν στην οικογένεια των σολανοειδών (Solanaceae). Είναι ενδημικά είδη της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Ασίας.

Στην αγγλική λέγεται wolfberry και είναι γνωστό με πολλά ακόμη ονόματα, αλλά άσχετα με τη γεωγραφική προέλευση τού φυτού, οι ονομασίες Γκότζι του Θιβέτ και Γκότζι των Ιμαλαΐων είναι οι πιο κοινές που χρησιμοποιούνται στο εμπόριο υγιεινών τροφίμων, για προϊόντα που προέρχονται από αυτά τα φυτά. To  Lycium barbarum, καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο και είναι περιζήτητο για τις θεραπευτικές και τις ευεργετικές του ιδιότητες.

Τα είδη του γκότζι είναι φυλλοβόλα, πολυετή φυτά, με ξυλώδη κορμό και φτάνουν σε ύψος από 1 μέχρι 4 μέτρα. Το Lycium chinense καλλιεργείται στο νότιο τμήμα της Κίνας και συνήθως είναι πιο κοντό, ενώ το Lycium barbarum καλλιεργείται στα βόρεια, κυρίως στην αυτόνομη περιοχή Ningxia Hui, και είναι ψηλότερο. Το Lycium barbarum φτάνει σε ύψος από 2,5 έως 4 μέτρα, και ανθίζει κατά τους μήνες Ιούνιο έως Αύγουστο. Μπορεί να αναπτυχθεί σε αμμώδη και αργιλώδη εδάφη που είναι θρεπτικά φτωχά, και σε ηλιόλουστους ή ημισκιερούς τόπους.

Τα φύλλα του γκότζι σχηματίζονται επάνω στους βλαστούς και είναι είτε εναλλασσόμενα είτε σε δέσμες των τριών ή περισσοτέρων. Το σχήμα τους είναι ή λογχοειδές (σαν πλατιά αιχμή δόρατος) ή ωοειδές (σαν αβγό). Έχουν διαστάσεις περίπου 7 εκ. μήκος με 3,5 εκ. πλάτος και οι άκρες τους είναι τραχιές ή κυκλικές.

Επάνω στα στελέχη σχηματίζονται από ένα μέχρι τρία άνθη, που έχουν 1 με 2 εκ. πλάτος. Ο κάλυκας (που τελικά διαρρηγνύεται από το αναπτυσσόμενο μούρο) αποτελείται από πέταλα σε σχήμα καμπάνας ή σωληνωτά, που διαμορφώνονται σε μικρούς, τριγωνικούς λοβούς. Η στεφάνη του κάλυκα, που σχηματίζεται από τα πέταλα του άνθους, έχει χρώμα μοβ ή πορφυρό, με πλάτος 9 με 14 χιλιοστά και διαθέτει πέντε ή έξι λοβούς μικρότερους από το σωλήνα. Οι στήμονες διαθέτουν ανθήρες που ανοίγουν. Στο βόρειο ημισφαίριο, η ανθοφορία παρατηρείται από τον Ιούνιο ως το Σεπτέμβριο και η ωρίμανση των καρπών από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, το υψόμετρο και το κλίμα.

Αυτά τα είδη παράγουν μούρα σε έντονο πορτοκαλο-κόκκινο χρώμα και ελλειψοειδές σχήμα 1–2-cm μήκος και είναι πολύ τρυφερά και μαλακά. Ο αριθμός των σπόρων σε κάθε μούρο ποικίλει ανάλογα με την ποικιλία και το μέγεθος του καρπού, περιέχοντας 10-60 μικροσκοπικούς κίτρινους σπόρους, που βρίσκονται συμπιεσμένοι μέσα σε καμπύλο έμβρυο.

Η καταγωγή του κοινού αγγλικού ονόματος "wolfberry" είναι άγνωστη, και ίσως προκύπτει από σύγχυση με το όνομα του γένους (Lycium), που ταιριάζει με τη λέξη "Lycos", ελληνική λέξη για το λύκο (wolf). Στον αγγλόφωνο κόσμο, η λέξη "goji berry" έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές του 21ου αιώνα ως συνώνυμο της "wolfberry". Η λέξη "goji" είναι προφορά της gouqi στην Ταϊβάν Hokkien, το επίσημο καθαρευουσιάνικο κινεζικό όνομα του φυτού, που αναπτύχθηκε στη Δύση για τα εν λόγω εμπορικά προϊόντα wolfberry.

Lycium είναι το όνομα του γένους, που προέρχεται από την αρχαία νότιο-ανατολική περιοχή της Λυκίας. Το Lycium chinense περιγράφεται για πρώτη φορά από τον Σκοτσέζο βοτανολόγο Philip Miller στην όγδοη έκδοση του βιβλίου του "Το Λεξικό του Κηπουρού", που δημοσιεύθηκε το 1768.
Το γκότζι έχει ιστορία πολλών αιώνων χρήσης στην Κίνα, όπου εκτιμάται ιδιαίτερα για τις ιατρικές, θεραπευτικές και ευεργετικές ιδιότητές του. Μεταξύ άλλων θεωρείται ισχυρό αντιγηραντικό και ενισχυτικό της μακροζωίας. Ως επιβεβαίωση αυτής της άποψης, άνθρωποι που ζουν σε κάποιες περιοχές της Κίνας, όπου το φυτό καλλιεργείται και χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό, απολαμβάνουν ένα πολύ υψηλό προσδόκιμο ζωής και μια καλή γενική υγεία.

Τα γκότζι δεν βρίσκονται σχεδόν ποτέ φρέσκα, εκτός από τις περιοχές παραγωγής τους, και συνήθως πωλούνται σε ανοιχτά κουτιά και μικρές συσκευασίες, σε ξηρά μορφή. Ο βαθμός αποξήρανσης ποικίλλει στα γκότζι: κάποιοι καρποί παραμένουν μαλακοί και κάπως κολλώδεις, όπως οι σταφίδες, ενώ άλλοι μπορεί να είναι πολύ σκληροί.

Η γεύση από τα γκότζι μοιάζει με της σταφίδας, αφήνοντας και μια μικρή αίσθηση ντομάτας. Μπορούν να φαγωθούν ωμά ή να μαγειρευτούν. Οι Κινέζοι κάνουν σούπες με αυτό το μούρο και παρασκευάζουν επίσης ένα κρασί. Τα φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί καταναλώνονται ως λαχανικό. Ως τρόφιμο, τα αποξηραμένα γκότζι, παραδοσιακά μαγειρεύονται πριν την κατανάλωση. Τα ξερά γκότζι προστίθενται συχνά σε ρύζι congee και ζελέ αμυγδάλου. Χρησιμοποιείται επίσης σε κινέζικες τονωτικές σούπες, σε συνδυασμό με κοτόπουλο ή χοιρινό κρέας, με λαχανικά, ή μαζί με άλλα βότανα, όπως άγρια γλυκοπατάτα, και με τη ρίζα γλυκόριζας. Οι καρποί επίσης βράζονται για τσάι, συχνά μαζί με άνθη χρυσάνθεμου ή  και κόκκινα τζίτζιφα, ή με κάποιο άλλο βότανο για τσάι, και είναι διαθέσιμοι και σε συσκευασίες ως τσάι. Επίσης, παράγονται διάφορα κρασιά που περιέχουν γκότζι, και μερικά από αυτά είναι μίγμα σταφυλιού και γκότζι.

Τα γκότζι θεωρούνται ως μια από τις πλουσιότερες φυσικές πηγές θρεπτικών συστατικών. Περιέχουν βήτα-Καροτίνη, βιταμίνη C, βιταμίνη Β1 και Β2, καθώς και μια σειρά άλλων βιταμινών, μεταλλικά στοιχεία, αντιοξειδωτικά και αμινοξέα. Το γκότζι περιέχει πολλούς υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λιπαρά και διατροφικές ίνες απαραίτητα για το σώμα. Τα εκατό γραμμάρια μεταποιημένου μούρου περιέχει 370 θερμίδες. Στην εμπορική πρακτική υποστηρίζουν ότι οι πολυσακχαρίτες που περιέχουν τα προϊόντα από γκότζι, μεταξύ των οποίων αρκετοί "χυμοί γκότζι», έχουν εκτεταμένα βιολογικά οφέλη για την υγεία, αν και κανένας από τους ισχυρισμούς αυτούς δεν έχει αποδειχθεί από ιατρική έρευνα. Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική χρησιμοποιούν τα φύλλα σε συνδυασμό με το φλοιό της ρίζας για να παρασκευάσουν ένα τσάι. Το γκότζι μπορεί να καταναλωθεί σε καθημερινή βάση, για να προσφέρει γενική ευεξία.

Το φυτό Lycium barbarum μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως φράχτης και να σταθεροποιήσει αμμώδη εδάφη, γιατί σχηματίζει γερές ρίζες και αναπτύσσεται σε αμμώδη εδάφη.

Χάνονται άνθρωποι στη λίστα αναμονής

Οι δότες οργάνων προς μεταμόσχευση στην πατρίδα μας είναι μόλις 63 σε 10 εκατομμύρια πληθυσμού

(Με αφορμή τη πανελλήνια μέρα μεταμοσχεύσεων)

ΕΛΕΝΑ ΦΥΝΤΑΝΙΔΟΥ Το ΒΗΜΑ | Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

«Το 1995 ήρθα σε μετωπιαία σύγκρουση με τον θάνατο, όταν μου τηλεφώνησαν από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και μου είπαν ότι ο πρωτότοκος γιος μου, που φοιτούσε εκεί, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός.Ο Γιάννος μου ήταν κλινικά νεκρός και είχε ήδη μπει σε μηχανική υποστήριξη. Αυτό όμως δεν κατάφερε να με σκοτώσει. Εκτός από μάνα ήμουν και γιατρός και σκέφθηκα ότι κάθε κύτταρό του,κάθε όργανό του ήταν νέα πηγή ζωής για άλλους ανθρώπους. Ετσι, ο γιατρός είπε στη μάνα:“δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο”...».

Την ώρα που η μητέρα, διευθύντρια της Δ΄ Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν» κυρία Ελευθερία Κρικέλη διηγούταν την τραγική εμπειρία της δεν ακουγόταν ούτε ανάσα στην αίθουσα όπου έλαβε χώρα η εκδήλωση του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Μεταμοσχεύσεων (1η Νοεμβρίου). Αν όλοι όσοι βιώνουν ανάλογες δραματικές καταστάσεις ενεργούσαν κατά τον ίδιο τρόπο, η πορεία των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα θα ήταν σαφώς καλύτερη.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα περισσότεροι από 1.100 άνθρωποι βρίσκονται σε λίστα περιμένοντας το μόσχευμα που θα τους επιτρέψει να ζήσουν (1.000 είναι οι υποψήφιοι λήπτες νεφρού, 70- 80 ήπατος και 25 καρδιάς). Σύμφωνα με τη διευθύντρια της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Κωνσταντοπούλειου Νοσοκομείου Νέας Ιωνίας και μέλος του ΔΣ του ΕΟΜ κυρία Νίνα Μαγγίνα, κάθε ημέρα χάνουν τη ζωή τους από ένας ως τρεις πάσχοντες οι οποίοι βρίσκονται σε λίστα αναμονής.

Ο πρόεδρος του ΕΟΜ, καθηγητής κ. Ι.Βλαχογιάννης παραδέχθηκε ότι το σύστημα «δεν το συμπαθούν πολλοί στα νοσοκομεία», με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αυξηθεί η προσφορά οργάνων. «Οργανα υπάρχουναλλά δεν αξιοποιούνται» είπε χαρακτηριστικά. Ανάλογες αναφορές έκανε και ο πρόεδρος του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου κ. Π. Αλιβιζάτος . Στο παρελθόν- είπε- περιέκοψαν το επίδομα εφημέρευσης συντονιστών μεταμοσχεύσεων στο Ωνάσειο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν συντονιστές έπειτα από τις 3 το απόγευμα! «Εχουμε αποτύχει ως ιατρική κοινότητα να αγκαλιάσουμε τις μεταμοσχεύσεις» παραδέχθηκε ο κ. Αλιβιζάτος. Προσέθεσε μάλιστα ότι «απειλούνται τρεις αγωγές κατά του νοσοκομείου, διότι έξι ασθενείς που δεν έλαβαν μόσχευμα έφυγαν από τη ζωή».
Στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο κ. Βλαχογιάννης δείχνουν ότι οι δότες οργάνων προς μεταμόσχευση στην Ελλάδα είναι 63 στα δέκα εκατομμύρια πληθυσμού, τη στιγμή που στην Πορτογαλία είναι περίπου 400. «Τριακόσιοι σαράντα δότες χάνονται στην Ελλάδα» σημείωσε ο κ. Βλαχογιάννης. Τα μοσχεύματα χάνονται είτε γιατί δεν διαγιγνώσκεται εγκαίρως ο εγκεφαλικός θάνατος είτε διότι στις περιπτώσεις που διαγιγνώσκεται και τίθεται η δυνατότητα της δωρεάς οργάνων το 30% των συγγενών των εκλιπόντων αρνείται τη δωρεά. Ταυτόχρονα ο μικρός αριθμός υποψηφίων ληπτών οργάνων στη χώρα μας περιορίζει την καταλληλότητα των προσφερόμενων μοσχευμάτων και ως εκ τούτου την αξιοποίησή τους από τα ελληνικά μεταμοσχευτικά κέντρα, με αποτέλεσμα πολλά μοσχεύματα από έλληνες δότες να μεταμοσχεύονται σε συμβατούς λήπτες του εξωτερικού.

Σημειώνεται ότι από το 2001 ως το 2010 μεταμοσχεύθηκαν 1.955
ασθενείς εγγεγραμμένοι στα εθνικά μητρώα υποψήφιων ληπτών συμπαγών οργάνων και μυελού των οστών.

ΖΟΥΝ ΜΕ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ...

Με την ελπίδα να υπερισχύει


Μέρα νύχτα κυκλοφορεί με ένα βαλιτσάκι στο χέρι ο 47χρονος κ. Σπ. Βλάχος (φωτογραφία). Με τη μηχανική καρδιά που του δίνει ζωή...
Δεν είναι όμως αυτό που τον απασχολεί, αλλά το γεγονός ότι βρίσκεται μακριά από την οικογένειά του, από τα δυο του παιδιά 11 και 13 ετών, και από το σπίτι του στην Κέρκυρα.

«Είκοσι μήνες βρίσκομαι σε λίστα αναμονής για το κατάλληλο μόσχευμα. Τα πρώτα προβλήματα έκαναν την εμφάνισή τους το 1983 όταν ήμουν στον Στρατό.Τότε είχα ταχυκαρδίες. Οι γιατροί με “σταθεροποίησαν” και για 21 χρόνια θεωρούσα πως ήμουν καλά. Ξαφνικά όμως το 2005 ένιωσα έντο νη κόπωση.Δεν μπορούσα να κάνω ούτε δέκα μέτρα. Μπήκα στο νοσοκομείο και έβαλα απινιδωτή. Επί έναν χρόνο ένιωθα καλά. Δυστυχώςόμωςο εφιάλτης επέστρεψε και τον Μάρτιο του 2009 απέκτησα μηχανική καρδιά» .
Πριν αποκτήσει μηχανική καρδιά ο κ. Βλάχος ήταν συντηρητής επίπλων. «Τα πήγαινα καλά, αλλά πλέον δεν μπορώ να εργαστώ σε αυτόν τον τομέα. Αν καταφέρω να ζήσω, θα ασχοληθώ με κάτι άλλο. Ωρες-ώρες νιώθω απόγνωση, απελπισία διότι ο Ελληνας δεν είναι δοτικός. Από την άλλη όμως προσπαθώ να κάνω υπομονή. Ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά, είμαι στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, στο καλύτερο μεταμοσχευτικό κέντρο».

Η δύναμη του παλιού αθλητή


Δύο χρόνια περιμένει να υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς ο 18χρονος κ. Παν. Σταματίου (φωτογραφία). Δεν ζει πια στην Αλόννησο, αφού πρέπει να βρίσκεται κοντά στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, η «καρδιά» του όμως έχει μείνει εκεί...

«Από μικρός έκανα στίβο. Οταν ήμουν 10 ετών ζήτησε ο προπονητής να κάνω κάποιες καρδιολογικές εξετάσεις.Οι πρώτες εξετάσεις που έκανα έδειξαν φύσημα. Ο γιατρός όμως του νησιού με έστειλε στον Βόλο για να κάνω κι άλλες εξετάσεις. Εκεί οι γιατροί βρήκαν διογκωμένη την καρδιά μου και με συμβούλευσαν να σταματήσω τον αθλητισμό. Αρνήθηκα. Εκτός από τον στίβο, έπαιζα ποδόσφαιρο και έκανα πολεμικές τέχνες. Αφού δεν δεχόμουν να σταματήσω τον αθλητισμό, με παρέπεμψαν σε ένα αθλητιατρικό κέντρο στην Αθήνα». Ο κ. Σταματίου επισκέφθηκε το κέ ντρο περίπου τέσσερις φορές. Την τελευταία φορά οι εξετάσεις έδειξαν ότι κατά τη διάρκεια του ύπνου έκανε μικρές ανακοπές. «Οι γιατροί με έστειλαν στο Ωνάσειο Κέντρο όπου έβαλα απινιδωτή. Στη συνέχεια επέστρεψα στο νησί μου και όλα πήγαιναν καλά μέχρι τα 17 μου χρόνια.Τότε έπαθα πνευμονία, στη συνέχεια πνευμονικό οίδημα και οι σφυγμοί μου έφθασαν τους 120. Με ελικόπτερο μεταφέρθηκα στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου έμεινα λίγες ημέρες, και στη συνέχεια μπήκα στο Ωνάσειο. Τρεις μήνες μετά- είχα βγει από το νοσοκομείο- άρχισα να “πέφτω”. Οι εξετάσεις έδειξαν καρδιακή ανεπάρκεια». Το θετικό είναι ότι η πάθησή του δεν τον έχει «ρίξει». Δείχνει δυνατός και- όπως λέει- ελπίζει για το καλύτερο...

Ασπιρίνη

Η τακτική λήψη ΑΣΠΙΡΙΝΗΣ από τους σαραντάρηδες μπορεί να μειώσει το κίνδυνο καρκίνου αργότερα στη ζωή.

Προκαρκινικές αλλοιώσεις εμφανίζονται περίπου στην ηλικία των 45 ετών. Έτσι η λήψη ασπιρίνης και για μιά δεκαετία μπορεί να αποτελεί τη καλύτερη στρατηγική για να μπεί ένα φρένο στην ανάπτυξη της νόσου. Παράλληλα στη συγκεκριμένη ηλικία υπάρχει πολύ μικρότερος κίνδυνος σοβαρών παρενεργειών από τη λήψη του φαρμάκου, όπως είναι η εσωτερική αιμορραγία, σε σύγκριση με την ηλικία των 60 ή 65 ετών.

Τα μυστικά της αποτυχημένης δίαιτας

Καθοριστικό ρόλο στην αποτυχία φαίνεται ότι κατέχουν αρκετές από τις μεθόδους που σχεδόν όλοι έχουμε κατά καιρούς δοκιμάσει. O κλινικός διαιτολόγος-βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο «Λαϊκό Νοσοκομείο» της Αθήνας, παρουσιάζει τις οκτώ μεθόδους που εγγυώνται πως, αν τις ακολουθήσετε, καταδικάζετε εκ των προτέρων τη δίαιτά σας σε... αποτυχία!
1.Στο... πυρ το εξώτερον ψωμί, ρύζι, μακαρόνια
Κάθε «δίαιτα» που (δεν) σέβεται τον εαυτό της εξοβελίζει τις πατάτες, το ρύζι, τα ζυμαρικά, το ψωμί, τα φασόλια και ορισμένα λαχανικά (όπως οι γλυκοπατάτες), επειδή περιέχουν σύνθετους υδατάνθρακες. Oι σύνθετοι υδατάνθρακες αποτελούν καλή πηγή ενέργειας για τον οργανισμό, αλλά είναι παχυντικοί μόνο όταν καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες ή «εμπλουτίζονται» με παχυντικές σάλτσες, βούτυρο ή λάδι. Επιπλέον, όχι μόνο είναι απαραίτητοι στον οργανισμό, αλλά, σύμφωνα με τις επίσημες συστάσεις, πρέπει να αποτελούν τον κορμό (και όχι την εξαίρεση) της καθημερινής διατροφής μας. Συνεπώς, να τρώτε καθημερινά τα προαναφερθέντα τρόφιμα, αλλά, ει δυνατόν, σκέτα και σε μικρές ποσότητες, προτιμώντας όσα έχουν πολλές φυτικές ίνες.
2.Στο κρεβάτι με άδειο στομάχι
Δεν έχει σημασία τι ώρα τρώει κανείς, αλλά τι έχει φάει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και πόσο έχει κινηθεί για να κάψει θερμίδες. Αν καταναλώνετε περιττές θερμίδες, ο οργανισμός θα τις αποθηκεύσει με τη μορφή λίπους, φάτε - δεν φάτε το βράδυ. Επιπλέον, ο οργανισμός χρειάζεται λίγα «καύσιμα» και το βράδυ για να κοιμηθεί ήσυχος και να ξεκουραστεί. Μοναδική περίπτωση να σας παχύνει το βραδινό είναι να μένετε σχεδόν νηστικοί μέσα στη μέρα, για να φάτε το 80% των ημερήσιων θερμίδων σας το βράδυ. Συνεπώς, πριν πέσετε στο κρεβάτι, φάτε κάτι ελαφρύ.
3.Τα τρόφιμα που «καίνε το λίπος»
Δεν υπάρχουν τρόφιμα που «καίνε το λίπος» ή αυξάνουν τις καύσεις. Απλώς, ορισμένα τρόφιμα που περιέχουν καφεΐνη μπορεί να επιταχύνουν προσωρινά τον μεταβολισμό, αλλά δεν αδυνατίζουν. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως προσθήκη λεμονιού ή γκρέιπ-φρουτ στην καθημερινή διατροφή σας δεν πρόκειται να σας αδυνατίσει. Αν θέλετε να χάσετε τα περιττά σας κιλά και μάλιστα σε μορφή σωματικού λίπους, πρέπει να κάνετε κανονική δίαιτα, που θα περιέχει μετρημένες ποσότητες λιπαρών.
4. Φαγητό μία ή το πολύ δύο φορές την ημέρα
Πολλοί νομίζουν ότι θα αδυνατίσουν εάνδεν τρώνε τουλάχιστον ένα από τα τρία κύρια γεύματα. Ο οργανισμός όμως χρειάζεται συγκεκριμένο αριθμό θερμίδων και θρεπτικών συστατικών για να λειτουργεί ομαλά. Αν παραλείπετε λοιπόν κάποιο γεύμα, θα τσιμπολογάτε ή θα φάτε περισσότερο στο επόμενο. Μελέτες έχουν δείξει πως όσοι δεν τρώνε πρωινό είναι πιο παχείς απ’ όσους τρώνε ένα θρεπτικό πρωινό γεύμα. Το ιδανικό είναι πολλά μικρά γεύματα, τα οποία θα περιέχουν θρεπτικά –με λίγα λιπαρά και λίγες θερμίδες– τρόφιμα.
5. Μπριζόλα και σαλάτα, η καλύτερη λύση
Oποιο διαιτολόγιο περιέχει μπόλικο κρέας ή ψάρι και σαλάτα και ελάχιστο έως καθόλου ψωμί και φρούτα είναι μακράν το καλύτερο για αδυνάτισμα! Η αλήθεια είναι πως με μπριζόλα και σαλάτα μπορεί να χάσουμε κάποια κιλά, όμως τα περισσότερα δεν είναι σωματικό λίπος, αλλά νερό και μυϊκή μάζα (αυτό οφείλεται στο ότι οι νεφροί εργάζονται σκληρά για να αποβάλουν τα περιττά υποπροϊόντα της πέψης των πρωτεϊνών και του λίπους των τροφίμων). Oταν όμως χάνει κανείς νερό και μυς, δεν αδυνατίζει υγιεινά. Αν μάλιστα κάνει πολύ καιρό αυτήν τη δίαιτα, ενδέχεται να παρουσιάσει διάφορα προβλήματα, από ζάλη και αδυναμία έως αφυδάτωση και νεφρολιθίαση! Χώρια που, μόλις βαρεθεί τις μπριζόλες και τις σαλάτες κι αρχίσει να τρώει κανονικά, θα ξαναπαχύνει αμέσως.
6. Απόσταση ασφαλείας από τα γαλακτοκομικά
Το γάλα, το τυρί και το γιαούρτι αποτελούν «θύματα» πολλών από τις δίαιτες που κάνουμε για να αδυνατίσουμε. Και πάλι κακό κάνουμε παρά καλό, διότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα παρέχουν πολλά θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα στον οργανισμό για να λειτουργεί ομαλά και συνεπώς πρέπει να αποτελούν τμήμα κάθε προγράμματος αδυνατίσματος. Το σημείο που πρέπει να προσέξετε είναι τα λιπαρά τους: να επιλέγετε λίγων λιπαρών ή άπαχο γάλα, τυρί και γιαούρτι.
7. Είναι λάιτ, δεν παχαίνει
Από τότε που βγήκαν τα λάιτ τρόφιμα ο μέσος κάτοικος της Δύσης έχει παχύνει! Φταίνε τα τρόφιμα; Oχι βέβαια! Εμείς φταίμε που νομίζουμε πως ό,τι είναι λάιτ δεν παχαίνει. Το πρόβλημα είναι πως, λάιτ ή άπαχο, κάθε τρόφιμο έχει θερμίδες – απλώς είναι λιγότερες απ’ ό,τι σε ένα πλήρες προϊόν. Επιπλέον, πολλά λάιτ προϊόντα περιέχουν πρόσθετα σάκχαρα, αλεύρι ή αμυλούχες ουσίες για να έχουν καλή γεύση. Το πόσες θερμίδες παρέχει το καθένα εξαρτάται από την περιεκτικότητά του σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη. Oι υδατάνθρακες και οι πρωτεΐνες παρέχουν περίπου 4 θερμίδες ανά γραμμάριο, ενώ το λίπος 9. Συνεπώς, λάιτ - ξελάιτ, πριν φάτε οποιοδήποτε τρόφιμο, ελέγξτε τις θερμίδες του.
8. Οι δίαιτες«αστραπή» βοηθούν να χάσετε βάρος σε χρόνο ρεκόρ
Ακόμα ένα old time classic της δίαιτας. «Χάστε 10 κιλά σε 2 εβδομάδες», «Απαλλαγείτε από 5 κιλά σε 7 ημέρες». Σας θυμίζουν κάτι όλ’ αυτά; Ε, είναι όλα λάθος.
O κανόνας είναι απλός: όσο πιο γρήγορα μας αδυνατίζει μια δίαιτα τόσο πιθανότερο είναι ότι χάνουμε νερό και μυϊκή μάζα αντί για λίπος. Oμως:

• Oι καύσεις γίνονται στους μυς, άρα όσο περισσότερους χάνουμε τόσο περισσότερο επιβραδύνουμε τον μεταβολισμό μας.
• Απώλεια νερού σημαίνει πως, μόλις τελειώσει η δίαιτα, θα ξαναπαχύνουμε σε χρόνο ντε-τε!
• Χωρίς μυς, το σώμα είναι πλαδαρό και σακουλιασμένο (στ’ αλήθεια, θέλετε να είστε ζαρωμένοι όταν τελειώσετε τη δίαιτά σας;).

Στο διά ταύτα: Αν θέλετε να αδυνατίσετε για πάντα και να διώξετε λίπος, βάλτε στόχο –το πολύ– ένα κιλό την εβδομάδα (αν έχετε να χάσετε λίγα κιλά, μειώστε το στο μισό). Να θυμάστε επίσης πως το γρήγορο αδυνάτισμα είναι «συνταγή» προβλημάτων, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο χολολιθίασης (είναι οι «πέτρες» στη χολή), και ότι τα διαιτολόγια που παρέχουν λιγότερες από 800 θερμίδες την ημέρα μπορεί να οδηγήσουν σε διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, σύμφωνα με το Εθνικό Ιδρυμα Διαβήτη & Πεπτικών και Νεφρικών Νόσων (NIDDKD) των ΗΠΑ.
Η θαμπή όψη της δίαιτας Λένε οτι μετά από κάποια ηλικία οι γυναίκες πρέπει να αποφασίσουν: Σώμα ή πρόσωπο. Διότι οι περισσότερες δίαιτες βοηθούν μεν στο να έχουμε λεπτό και νεανικό σώμα, αλλά «καταγράφονται» και στην επιδερμίδα, που χάνει τη δροσιά και τη λάμψη της. Εκτός και αν λάβουμε τα μέτρα μας...
Τι διατροφή διαλέγετε για να χάσετε τα περιττά σας κιλά; Μια που περιέχει πολλά κρέατα και σαλάτες, κάποια δίαιτα με ονοματεπώνυμο ή ένα «πρόγραμμα» γρήγορου αδυνατίσματος;
Oσο πιο αυστηρή και στερητική είναι μια δίαιτα τόσο πιο ανθυγιεινή θεωρείται – όχι μόνο επειδή τα μείον κιλά στη ζυγαριά σημαίνουν απώλεια μυϊκής μάζας και νερού αντί για σωματικό λίπος, οπότε εξ ορισμού έχουν «ημερομηνία λήξεως», αλλά και επειδή μπορεί να διαταράξει πολλές από τις λειτουργίες του οργανισμού.
Oι ειδικοί χρόνια τώρα λένε πως ο μοναδικός τρόπος για να αδυνατίσουμε μια για πάντα είναι «να αλλάξουμε μυαλά» (πρακτικά αυτό σημαίνει να αλλάξουμε διατροφικές συνήθειες και να μην επιστρέψουμε ποτέ στις παλιές) και να χάνουμε κιλά με όσο το δυνατόν πιο αργό ρυθμό. Ποιος όμως έχει την υπομονή να τους ακούσει;
Απ’ ό,τι φαίνεται, ελάχιστοι – γι’ αυτό και οι περισσότερες γυναίκες αλλά και πολλοί άντρες έχουν κάνει άπειρες «δίαιτες» που συνήθως διαρκούν μερικές εβδομάδες και έπειτα από λίγο καιρό συνοδεύονται από ανάκτηση των χαμένων κιλών, μαζί με κάνα δυο επιπλέον.
Τα «γαϊτανάκια» αυτά, σε συνδυασμό με την έλλειψη θρεπτικών συστατικών που χαρακτηρίζει τις περισσότερες δίαιτες της μόδας και όλες τις δίαιτες-αστραπές, αποτυπώνονται τελικά στο δέρμα του προσώπου, το οποίο μοιάζει θαμπό, γερασμένο και αφυδατωμένο.
Η κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος και επιστημονική συνεργάτις στη Γαστρεντερολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Νικαίας, Αστερία Σταματάκη, και η δερματολόγος και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κατερίνα Λαμπρινοπούλου, διευκρινίζουν πώς μπορεί να επηρεάσουν μερικές δημοφιλείς δίαιτες το δέρμα – και εξηγούν τι πρέπει να κάνουμε για να το σώσουμε.
Η Ατκινς
Είναι το πιο γνωστό πρόγραμμα αδυνατίσματος και περιέχει πολλές πρωτεΐνες (κρέας, ψάρια, κοτόπουλο, όσπρια) και ελάχιστους έως καθόλου υδατάνθρακες. Απαγορεύει εντελώς την κατανάλωση αλκοόλ, τα μακαρόνια, το άσπρο αλεύρι, το άσπρο ψωμί και το γάλα. Δεν απαγορεύει αλλά συνιστά να αποφεύγονται τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά, ενώ από γαλακτοκομικά επιτρέπει μόνο το τυρί, την κρέμα γάλακτος και το βούτυρο.
Η σύνθεσή της μπορεί να είναι καταστροφική για το δέρμα. Oι υπερβολικά πολλές πρωτεΐνες που περιέχει μπορεί να προκαλέσουν μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα και η απώλεια οστικής μάζας στο πρόσωπο το κάνει να μοιάζει θαμπό, χαλαρό και γερασμένο.
Επιπλέον, η οξύτητα των διαιτολογίων που βασίζονται στο κρέας μπορεί να διαταράξει το pH του δέρματος και να αυξήσει την ευαισθησία του στις βλάβες που προκαλεί η υπεριώδης ακτινοβολία του ηλίου.
Τι να κάνετε: Αν θέλετε οπωσδήποτε να ακολουθήσετε ένα τέτοιου είδους διαιτολόγιο, χρειάζεστε συμπλήρωμα ασβεστίου. Απαραίτητο είναι ακόμα να μην το ακολουθείτε κατά γράμμα, αλλά να προσθέσετε μόνοι σας λίγα φρούτα και λαχανικά. Αυτά είναι αλκαλικά και θα εξισορροπήσουν κάπως την οξύτητα του κρέατος, ενώ ταυτοχρόνως θα σας τροφοδοτήσουν με τις απαραίτητες για λαμπερό δέρμα αντιοξειδωτικές ουσίες. Φροντίστε επίσης, αντί για κρέας και μπέικον, να τρώτε πολύ συχνά ψάρια.
Η South Beach
Και αυτή «κόβει» τους υδατάνθρακες, αλλά στα επόμενα στάδια τους επανεντάσσει βαθμιαία στη διατροφή. Θεωρείται παραλλαγή της Ατκινς, γιατί και αυτή περιέχει πολλές πρωτεΐνες, αλλά είναι λίγο καλύτερη διότι, μέχρι να ολοκληρωθεί, το μόνο που δεν έχει φάει κανείς (αν αντέξει) είναι γλυκά και άμυλο.
Από τη στιγμή που επιτρέπουν να αρχίσει κανείς να τρώει υγιεινούς υδατάνθρακες (λ.χ. ψωμί ολικής αλέσεως, καστανό ρύζι), τα διαιτολόγια όπως αυτό της South Beach είναι κατάλληλα για όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα ακμής, καθώς μελέτες έχουν δείξει πως τα τρόφιμα που χωνεύονται αργά και περιέχουν πολλές φυτικές ίνες ελαττώνουν τις εξάρσεις της.
Επιπλέον, η πλήρης απαγόρευση των γλυκών είναι καλή για την επιδερμίδα, διότι η ζάχαρη ευνοεί τη φλεγμονή και αυξάνει τις φθορές στην ελαστίνη και στο κολλαγόνο, θέτοντας έτσι τις βάσεις για πρόωρη γήρανση του δέρματος.
Τι να κάνετε: Oσο καιρό απαγορεύει το διαιτολόγιό σας σχεδόν όλους τους υδατάνθρακες, πρέπει να το «σπάτε» έστω με λίγα φρούτα, για τους ίδιους λόγους που ισχύουν στη δίαιτα Ατκινς. Να πίνετε επίσης άφθονο νερό και να τρώτε πολλά ψάρια.
Η χορτοφαγική
Oταν τρώει κανείς φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, ξηρούς καρπούς και όσπρια, ασφαλώς τροφοδοτεί τον οργανισμό του με πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν τρώει ζωικές πρωτεΐνες
(η αυστηρά χορτοφαγική δίαιτα δεν περιέχει καν αβγά ή αγελαδινό γάλα), γεγονός που μπορεί να κάνει την επιδερμίδα να χάσει τον τόνο της. Αυτό οφείλεται στο ότι οι πρωτεΐνες επιδιορθώνουν και ανανεώνουν το δέρμα και τα μαλλιά και η έλλειψή τους μπορεί να κάνει και το μεν και τα δε να δείχνουν ξηρά, θαμπά και άρρωστα.
Τι να κάνετε: Πρέπει οπωσδήποτε να τρώτε φυτικής προέλευσης τρόφιμα που περιέχουν άφθονες πρωτεΐνες, όπως οι φακές, ο αρακάς, τα αμύγδαλα, το τόφου και το φιστικοβούτυρο. Πρέπει επίσης να τρώτε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία φρούτων και λαχανικών, και όχι να περιορίζεστε σε όσα σας αρέσουν.
Η μεσογειακή
Είναι η πλέον κατάλληλη για καλή υγεία όλου του σώματος – και το δέρμα αποτελεί το μεγαλύτερο όργανο του σώματος. Περιέχει άφθονα φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ψάρια, δημητριακά ολικής αλέσεως, ωφέλιμα λίπη, όπως το ελαιόλαδο, και λίγων λιπαρών γαλακτοκομικά προϊόντα, που ωφελούν με πολλούς τρόπους το δέρμα. Το ελαιόλαδο, λ.χ., έχει αποδειχτεί ότι διατηρεί την επιδερμίδα ενυδατωμένη και προστατεύει από τον δερματικό καρκίνο, ενώ τα ψάρια περιέχουν πολύτιμα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία μειώνουν τη φλεγμονή της ακμής και βελτιώνουν την ελαστικότητα του δέρματος.
Τι να κάνετε: Τίποτε απολύτως! Απλώς να πίνετε στην υγειά σας ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί την ημέρα, διότι η ρεσβερατρόλη και το ελλαγικό οξύ που περιέχει βοηθούν το δέρμα να διατηρείται σφριγηλό.
Δίαιτα «αστραπή»
Εάν ακολουθείτε οποιοδήποτε υποθερμιδικό διαιτολόγιο για να αδυνατίσετε γρήγορα, μπορεί να καταλήξετε με ξερό δέρμα, τριχόπτωση και εύθραυστα νύχια εξαιτίας της έλλειψης αρκετών θερμίδων αλλά και βασικών λιπαρών οξέων, τα οποία αδυνατεί να παραγάγει ο οργανισμός από μόνος του.
Τι να κάνετε: Αν πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε μια δίαιτα-αστραπή, φροντίστε να της προσθέσετε λίγα καρύδια και ψάρια, διότι αποτελούν άριστες πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων. Καλό είναι επίσης να αυξήσετε την κατανάλωση φυτικών τροφίμων ολικής αλέσεως, όπως το καστανό ρύζι και το πλιγούρι. Να θυμάστε ότι η επιδερμίδα σας είναι σαν ένας τοίχος από τούβλα και τα θρεπτικά συστατικά αυτών των τροφίμων είναι σαν το τσιμέντο που κρατάει τις δομές του ενωμένες και στη θέση τους.